III SA/Wa 1244/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za okres od lipca do września 2006 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy jakimkolwiek zakresie Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane w wypadku wykazania niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i może nastąpić wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. A. N., dalej jako skarżący lub strona, pismem z 16 maja 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy, pismem z 23 maja 2011 r., doręczonym 31 maja 2011 r., wezwał o nadesłanie wypełnionego formularza PPF oraz o nadesłanie dodatkowych informacji o sytuacji majątkowej strony, w szczególności o nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego, deklaracji podatkowych oraz sprecyzowanie dochodów i wydatków strony i rodziny strony. Nadesłanie informacji zostało obwarowane odmową przyznania prawa pomocy. Strona przekazała wypełniony formularz PPF, natomiast nie przekazała pozostałych informacji. W formularzu PPF strona zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła "sytuacją materialną". Skarżący Sygn. akt III SA/Wa 1244/11 wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z trzema córkami (ur. 1997 r. – 2006 r.) i konkubina. Nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów, jak też – dochodów. Referendarz sądowy wskazuje, ze kwota wpisu sądowego w wysokości 500,- zł jest jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie, zatem w odniesieniu do obowiązku jej zapłaty należy odnosić możliwości majątkowe skarżącego w partycypowaniu w kosztach sądowych w tej sprawie. Zarazem, badając zdolność strony do poniesienia kosztów sądowych, referendarz sądowy uwzględnia konieczność wygospodarowania środków na koszty innych sporów sądowych, na co strona trafnie wskazała we wniosku. Referendarz sądowy ma na względzie poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zauważył, iż uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji przyznanie prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie (por. postanowienie z dnia 5 września 2005 r., II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., II FZ 575/05). W braku nadesłania wnioskowanych przez referendarza sądowego w piśmie z 23 maja 2011 r. informacji, należało dać wyraz sankcji przewidzianej w tym piśmie w sentencji postanowienia w stosunku do całości wniosku. Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1, §2 i § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.