III SA/Wa 1251/17

Dnia 22 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.O. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do września 2013 r. postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do września 2013 r. Odpis postanowienia został doręczony Skarżącemu w dniu 26 maja 2017 r. (k. 44 akta sądowych – z.p.o.) Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. (data nadania pocztowego) Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie z dnia 24 maja 2017 r., ponieważ zażalenie zostało złożone po terminie. Odpis postanowienia został doręczony Skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2017 r. (k. 74 akt sądowych – z.p.o.) Pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. (data nadania pocztowego) Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 2 sierpnia 2017 r. Skarżący w dniu 31 sierpnia 2017 r. (data nadania pocztowego) złożył pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 24 maja 2017 r., do którego zostało załączone przedmiotowe zażalenie. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że nie posiada wykształcenia prawniczego. Skarżący był przekonany, że termin do złożenia zażalenia upływał w dniu 5 czerwca, nie zaś 2 czerwca. Zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 24 maja 2017 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku poprzez złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 24 maja 2017 r. lub poprzez jego osobiste podpisanie w siedzibie Sądu oraz złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia na postanowienie z dnia 24 maja 2017 r. lub poprzez jego osobiste podpisanie w siedzibie Sądu. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 12 września 2017 r. o czym świadczy znajdujące się w aktach sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez Skarżącego. (k. 87 akt sądowych) Zgodnie z notatką służbową z dnia 12 września 2017 r. w wykonaniu wezwania Skarżący stawił się w siedzibie Sądu i podpisał zażalenie oraz wniosek. (k. 86 akt sądowych) Postanowieniem z dnia 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 2 sierpnia 2017 r. W aktach sprawy znajduje się podpisany przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 24 maja 2017 r. Natomiast załączone do niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 24 maja 2017 r. nie zawiera podpisu Skarżącego. (k. 76-79 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu. (postanowienie NSA II GZ 43/18 z dnia 15 lutego 2018 r., dostępne CBOSA). Z powołanych przepisów wynika, że wniosek o przywrócenie terminu badany jest dwuetapowo. Najpierw ocenia się, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dopiero w kolejnym etapie bada się, czy wskazywana przez stronę przyczyna uchybienia terminowi była niezawiniona. Ze złożonego przez Skarżącego wniosku wynikało, że przyczyną niezachowania terminu do złożenia zażalenia, był brak wiedzy o dacie upływu terminu. Przyczyna ta ustała w dniu 18 sierpnia 2017 roku, kiedy Skarżącemu doręczono odpis postanowienie o odrzuceniu zażalenia z dnia 2 sierpnia 2017 r. Skarżący potwierdził doręczenie własnoręcznym podpisem złożonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wraz z datą. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że zażalenie zostało złożone po terminie, a więc Skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia zażalenia z dniem doręczenia odpisu postanowienia. Należało więc przyjąć, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, liczony od momentu ustania przyczyny jego uchybienia, czyli od 18 sierpnia 2017 roku, upłynął 25 sierpnia 2017 r. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wniosek Skarżącego złożony w dniu 31 sierpnia 2017 r. jest spóźniony, został bowiem złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustalenie to uniemożliwia badanie, czy Skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na marginesie należy wskazać, że nawet gdyby wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, to Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, o które był wzywany zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r., doręczonym Skarżącemu w dniu 12 września 2017 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 19 września 2017 r., ponieważ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zostało podpisane zażalenie załączone do wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.