III SA/Wa 1253/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Kocewiak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skarg I. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2001-2002 oraz odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2001-2002 postanawia: – przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 619,60 zł (słownie: sześćset dziewiętnaście złotych 60/100), w tym: tytułem opłaty - kwotę 480 złotych (słownie: czterysta osiemdziesiąt zł), tytułem 22% podatku od towarów i usług - kwotę 105,60 złotych (słownie: sto pięć złotych 60/100) oraz kwotę 34 złote (słownie: trzydzieści cztery złote) tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Postanowieniami z 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1253/07 i III SA/Wa 1254/07 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej I. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pełnomocnikiem z urzędu Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M. S.. W dniu 16 października 2007 r. skarżąca umocowała M. S. do jej reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1253/07 i III SA/Wa 1254/07. Do pełnomocnictw załączono dowody uiszczenia opłaty skarbowej. Na rozprawie, która odbyła się 16 stycznia 2008 roku ustanowiony w sprawie adwokat wniósł o pokrycie kosztów udzielonej pomocy prawnej, ponieważ koszty te nie zostały przez skarżącą uiszczone wraz kosztami opłaty skarbowej. (protokół rozprawy – karta 71 akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, stawka minimalna za czynności adwokata wynosi 240 zł. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oświadczył, że koszty pomocy wraz z wydatkami na opłacenie opłaty skarbowej od dokumentów stwierdzających ustanowienie pełnomocnika nie zostały przez skarżącą pokryte. W sprawie niniejszej istotne jest również, że na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2008 roku, Sąd na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1253/07 i III SA/Wa 1254/07. Wynagrodzenie adwokata według zasad określonych w rozporządzeniu w każdej ze spraw połączonych postanowieniem Sądu wyniosło 240 złotych. Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 264). W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.