III SA/Wa 1257/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionego oraz odmowy umorzenia postępowania postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) w tym: tytułem opłaty - kwotę 360 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. III SA/Wa 1257/14 referendarz sądowy przyznał Skarżącemu M.P. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony adwokat M.G. . Na rozprawie w dniu 27 lutego 2015 r. aplikant adwokacki P.W. wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz adw. M.G. . We wniosku tym zawarł oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odrzucenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionego oraz odmowy umorzenia postępowania. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynoszą 120 zł. Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie aplikant adwokacki P.W. zapoznał się z aktami sprawy w dniach 16 lipca 2014 r. i 19 lutego 2015 r., oraz uczestniczył w rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. pełnomocnik Skarżącego adw. M.G. wniósł do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. Ponadto adw. M.G. pismem z 19 sierpnia 2014. Podtrzymał zażalenie wniesione przez Skarżącego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.