III SA/Wa 126/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku z 23 września 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 126/11) w ten sposób, że zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę określoną słownie "pięć tysięcy sto złotych" zastąpić kwotą "pięć tysięcy sto siedemnaście złotych". Wyrokiem z 23 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 126/11 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] maja 2010r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W punkcie 3 sentencji tego wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 5.117 zł. Opisując tę kwotę słownie Sąd użył wyrazów "pięć tysięcy sto złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie 3 sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku błędnie słownie określono kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Opisana słownie kwota jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej spółki wynosiła bowiem pięć tysięcy sto siedemnaście złotych, a nie pięć tysięcy sto złotych. Na kwotę pięć tysięcy sto siedemnaście złotych składa się kwota 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Jest oczywistym, iż słowne określenie kwoty zasądzonej od organu w niniejszej sprawie powinno odpowiadać jej określeniu wyrażonemu cyframi. W tej sytuacji słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć: "pięć tysięcy sto siedemnaście złotych". W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.