III SA/Wa 1261/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. K. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. Skarga została podpisana przez aplikanta adwokackiego A.H. z upoważnienia adw. K.N. Na podstawie zarządzenia z dnia 14 maja 2018 r. Skarżąca została wezwana do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika fakt odbycia przez aplikanta 6 miesięcy aplikacji adwokackiej, złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego udzielonego adw. K.N. do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa adw. K.N. do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 4 czerwca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 18 akt sądowych). W dniu 11 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego, k. 29 akt sądowych) pełnomocnik Skarżącej przedłożył: nieuwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa udzielonego adw. K. N. wraz z odpisem z KRS Spółki oraz oświadczenie adw. G.K., z którego wynika, że od 2016 r. jest on patronem apl. adw. A.H. oraz że obecnie aplikant jest na III roku aplikacji adwokackiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do usunięcia jej braku formalnego. Należy bowiem mieć na względzie, że stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływanej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niedołączenie tego dokumentu do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Jeżeli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że co prawda pełnomocnik Skarżącej ustosunkował się do wezwania Sądu w ustawowym terminie (ostatni dzień terminu przypadał bowiem w dniu 11 czerwca 2018 r. i w tym też dniu zostało nadane w placówce pocztowej pismo pełnomocnika Spółki), jednakże sposób, w jaki to uczynił, nie może skutkować uznaniem, by wezwanie to zostało prawidłowo wykonane. Pełnomocnik Spółki przedstawił bowiem jedynie kserokopię pełnomocnictwa. Należy zauważyć, że w świetle wyżej powołanych regulacji nie ulega wątpliwości, iż w celu wykazania swego umocowania do działania w sprawie pełnomocnik powinien przedstawić albo pełnomocnictwo albo uwierzytelniony odpis tego dokumentu. Posłużenie się nieuwierzytelnioną jego kopią jest zatem niewystarczające (zob. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt. II FZ 282/17, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.