III SA/Wa 1262/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi P.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia Skarżący P.B. (dalej także jako "Strona") wniósł skargę do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2018 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Strona, we wniosku zawartym w skardze z 12 kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zwróciła się, na podstawie art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania "zaskarżonego postanowienia i postępowania egzekucyjnego (...) do czasu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie". W uzasadnieniu wniosku Strona powołała się na wadliwość postępowania egzekucyjnego, w szczególności, że nie uwzględniono okoliczności przedawnienia dochodzonych zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Należy odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd, zaś przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie zaskarżone akty lub czynności, ale takie, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu jednakże, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Przede wszystkim nie może znaleźć aprobaty Sądu w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania argumentacja Strony będąca uzasadnieniem skargi: w postępowaniu "wpadkowym" nie można oceniać legalności zaskarżonego aktu. Zdaniem Sądu, w badanej sprawie wniosek Skarżącego nie może skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W., ponieważ zaskarżone postanowienie nie kwalifikuje się do wykonania. Nie podlegają bowiem wykonaniu wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, czyli także rozstrzygnięcia podjętego w ramach postępowania egzekucyjnego. Tymczasem Strona zakwestionowała przed Sądem postanowienie "uchyleniu postanowienia w części odnoszącej się do uznania za uzasadniony zarzut (...) i umorzeniu postępowanie tym zakresie (...) a w pozostałym zakresie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie o uznaniu zarzutów za nieuzasadnione", zaliczające się nie tylko do grupy aktów administracyjnych "odmownych", ale nadto zaliczające się do sfery postępowania egzekucyjnego, co determinuje losy wniosku o wstrzymanie wykonania. Sąd zauważa, że na mocy zaskarżonego postanowienia Skarżący nie nabył żadnych praw lub obowiązków. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest aktem administracyjnym niepodlegającym wykonaniu, gdyż jest aktem, co do istoty, negatywnym, czyli odmownym. W konsekwencji, skoro zaskarżonemu postanowieniu brak przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania, to wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. Sąd nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, instytucji przewidzianej, przykładowo, w art. 56 i n ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017, poz. 1201 j.t.), ponieważ nie została w tej mierze przewidziana kompetencja dla Sądu w treści ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani w innym akcie prawa. W tym zakresie uzasadnienie wniosku "o zawieszenie..." Sąd traktuje jako część wniosku o "wstrzymanie wykonania...". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, działając na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji