III SA/Wa 1286/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - W skardze na powołane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., Z. B. (dalej - "Skarżący", "Wnioskodawca") zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że nie jest w stanie ich ponieść bez istotnego uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Pismem z 5 czerwca 2013 r. Skarżący został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Ponadto wezwano do: wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania Skarżącego oraz osób prowadzących ze Skarżącym wspólne gospodarstwo domowe, nadesłania zeznań podatkowych Skarżącego oraz osób prowadzących ze Skarżącym wspólne gospodarstwo domowe za 2012 r., nadesłania wyciągów z rachunków bankowych Skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia zestawienia wysokości miesięcznych dochodów i wydatków składających się na bieżące utrzymanie Skarżącego i jego rodziny. W odpowiedzi Skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że jest współwłaścicielem nieruchomości przy [...] w W. o pow. ok. 20.000 m² (współwłasność z żoną). W stosunku do tego składnika majątku prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Wnioskodawca posiada niespłacone kredyty zaciągnięte na działalność gospodarczą. Komornik na wniosek banku zajął wszystkie wierzytelności wobec P. z tytułu wynajmu nieruchomości. Ponieważ nieruchomości przy [...] jest jedynym składnikiem majątku Wnioskodawcy, od ponad 10 lat nie uzyskuje on żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. Oświadczał, że nie posiadają oszczędności i nie uzyskują żadnych dochodów. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustosunkowując się do powyższego należy podkreślić, że to na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Powyższe wymaga rzetelnego wypełnienia formularza PPF oraz złożenia, na wezwanie, żądanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień. W ocenie referendarza sądowego, w przedmiotowym postępowaniu Wnioskodawca nie przedstawił w sposób należyty swojej sytuacji finansowej i majątkowej, a tym samym uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku. Zauważyć bowiem należy, że Skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał zeznań podatkowych za poprzedni rok, wyciągów z rachunku bankowego, nie wskazał i nie udokumentował źródeł utrzymania rodziny, nie przedstawił również zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków. W sytuacji, w której Wnioskodawca nie przedstawia istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji finansowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane - co miało miejsce w niniejszej sprawie - to powinien liczyć się z tym, że referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że od 10 lat nie uzyskuje żadnych dochodów. Ze złożonych oświadczeń wynika również, że żadnych dochodów nie uzyskują ani żona, ani pełnoletni syn Skarżącego. Ponadto, nie posiadają oni żadnych oszczędności. Oświadczenie w powyższym zakresie uznać należy za nierzetelne. O ile być może Skarżący rzeczywiście nie uzyskuje dochodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, o tyle rodzina Skarżącego musi uzyskiwać jakieś dochody, z których się utrzymuje. Okoliczności tych jednak Wnioskodawca, ani nie wyjaśnił, ani nie udokumentował. W tym miejscu podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie w oparciu o wysokość rzeczywiście uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków przez Skarżącego i jego rodzinę. W konsekwencji referendarz sądowy nie jest w stanie ocenić jakimi rzeczywiście dochodami dysponował Skarżący na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy oraz jakie niezbędne wydatki ponosił. Tak zobrazowana przez Wnioskodawców sytuacja finansowa i majątkowa nie pozwalała na dokonanie innej oceny niż stwierdzenie niewykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dodatkowo, zauważyć należy, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem sądowym jest wpis od skargi w wysokości 100 zł. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.