III SA/Wa 1292/17

Dnia 29 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu oraz spółki za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji M. Z. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu oraz spółki za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. We wskazanej skardze Skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że natychmiastowe wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem wyegzekwowania należności podatkowej objętej zaskarżoną decyzją może narazić go na znaczną szkodę, która wynikać będzie z braku możliwości pokrywania kosztów jego leczenia i rehabilitacji. Skarżący wskazał też, że cierpi na schorzenia kardiologiczne, których leczenie wymaga znacznych nakładów finansowych i nie może zostać przerwane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia bowiem, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, do którego odnosi się zaskarżona decyzja. Sąd zważył również, że z dokumentów złożonych przez Skarżącego na potrzeby rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż cierpi on na liczne schorzenia, w tym niewydolność krążenia kwalifikującą go do przeszczepu serca. Ponadto rozpoznano u niego przewlekłą chorobę nerek, przebył on również operację kręgosłupa, zapalenie wyrostka robaczkowego, zakrzepicę żył. O złym stanie zdrowia Skarżącego świadczy chociażby fakt, iż w przeciągu ostatnich miesięcy był on dwukrotnie hospitalizowany. Wypisano go ze szpitala z zaleceniem m. in. regularnych kontroli w poradniach specjalistycznych oraz diety niskokalorycznej. Obecny stan zdrowia Skarżącego wymaga zatem stałego leczenia, którego koszty Skarżący pokrywa z wypłacanej mu renty stanowiącej jedyne źródło jego utrzymania. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd Skarżącego, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić mu poważną szkodę. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.