III SA/Wa 1292/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] (dalej zwany "Naczelnikiem US") decyzją z dnia [...] lipca [...] r. ustalił B. J. (dalej zwana "Stroną" lub "Skarżącą") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w wysokości 152.850 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że w dniu 4 czerwca 2018 r. poprzez złożenie zeznania SD-3 wszczęte zostało postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia rzeczy i prawa majątkowych w drodze spadku po zmarłej w dniu 22 stycznia 2015 r. M. M. W ww. złożonym zeznaniu wartość masy spadkowej została określona przez Skarżącą na kwotę 300.000 zł. W toku postępowania podatkowego stwierdzono, że w skład nabytego majątku w drodze spadku wchodzą lokal mieszkalny położony w W. przy ul. [...] o wartości rynkowej 300.000 zł, środki pieniężne w Banku [...] S.A. o wartości 488.828 zł oraz wyposażenie, meble, AGD ww. mieszkania o wartości 10 zł. Wobec zgłoszenia przez Skarżącą kosztów pogrzebu i nagrobku w kwocie 13.519 zł, wartość masy spadkowej przypadającej na Skarżącą określono na 775.319 zł. Po wyłączeniu kwoty wolnej od podatku stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 205 ze zm.), tj. kwoty 4.902 zł ustalono Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w wysokości 152.850 zł. Jednocześnie podniósł, że zobowiązanie podatkowe ustalone tą decyzją należy zapłacić w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W razie nieuregulowania zobowiązania wynikającego z decyzji ostatecznej lub decyzji nieostatecznej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, podatek będzie ściągnięty w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej zwany "Dyrektorem") po rozpoznaniu złożonego przez Stronę odwołania decyzją z dnia [...] września [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że zmarła M. M. nie nałożyła na Skarżącą obowiązku wykonania polecenia w postaci przekazania środków na zakup samochodu osobowego o wartości 47.402 zł wraz z jego rejestracją i ubezpieczeniem, spłaty ciążących na obdarowanej kredytów w łącznej wysokości 55.968,91 zł, wykonania generalnego remontu zabudowanej nieruchomości rolnej w miejscowości Kłaczkowo Stare, która stanowi własność obdarowanej o łącznej wartości 70.000 zł, pokrycia wszelkich należności z tytułu stałych opłat za lokal testatorki do chwili obecnej wraz z opłatą za użytkowanie wieczyste w wysokości co najmniej 16.390,40 zł. Organ wskazał przy tym, że po pierwsze, w dacie sporządzenia testamentu Spadkodawczyni nie mogła wiedzieć jakie koszty zostaną poniesione przez Skarżącą z powyższych tytułów, a po drugie nawet gdyby przyjąć, iż Spadkodawczyni "ustnie poleciła" spadkobierczyni wydatkować nabyte środki pieniężne w określony sposób, to polecenie takie wskutek braku uzewnętrznienia swojej woli w sporządzonym testamencie może być traktowane wyłącznie jako nierodzące skutków prawnych życzenie Spadkodawcy. Aby móc przyjąć, iż spadkobierca został obciążony poleceniem, treść takiego polecenia musi zostać określona osobiście przez spadkodawcę. Tymczasem zgodnie z testamentem z dnia 22 lutego 2014 r. Skarżąca została obciążona wyłącznie obowiązkiem opieki nad grobami, którymi wcześniej opiekowała się spadkodawczyni, tj. [...]. Natomiast polecenie opieki nad grobami zaliczane jest do tzw. poleceń niemajątkowych, które nie stanowią obciążenia masy spadkowej. Zatem w ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił podstawę opodatkowania. Organ odwoławczy dokonując analizy pozostałych dokumentów, które zostały przedłożone dopiero na etapie postępowania odwoławczego stwierdził, że dokumenty przedłożone przez Skarżącą na etapie postępowania podatkowego nie stanowią o istnieniu innych długów i ciężarów spadku, poza tymi które uwzględnił organ podatkowy pierwszej instancji. Zauważył bowiem, że sposób rozporządzania mieniem spadkowym zależał wyłącznie od woli Skarżącej, wobec tego wydatki poczynione na własną rzecz, tj. spłata kredytu, remont nieruchomości, zakup samochodu osobowego, nie obciążają masy spadkowej. Także konieczność ponoszenia opłat za lokal mieszkalny nr 15 położony w W. przy ul. [...]166/172 po dacie zgonu M. M. nie stanowi długu spadkowego. Skarżąca w dniu 7 listopada 2018 r. dokonała wpłaty kwoty 152.850 zł. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. dokonał zaliczenia tej wpłaty na poczet zaległości w podatku do spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej M. M. w ten sposób, że kwotę 149.443,64 zł zaliczył na należność główną (zaległość w podatku od spadków i darowizn), natomiast kwotę 3.406,36 zł na odsetki za zwłokę, naliczone za okres od 27 lipca 2018 r. do 7 listopada 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej zwana "O.p.") podatek niezapłacony w terminie płatności jest zaległością podatkową. Jednocześnie jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 O.p.). Skarżąca w dniu 20 listopada 2018 r. dokonała wpłaty kwoty 3.406,36 zł. W dniu 26 listopada 2018 r. Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie z dnia [...] listopada 2018 r. zażalenie, w którym wskazała, że w dniu 29 października 2018 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora z dnia [...] lipca [...] r. Wskazała również, że powyższą kwotę uregulowała, jednak naliczone zostały odsetki za zwłokę w wysokości 3.406,36 zł, natomiast w jej ocenie, w związku z wniesieniem skargi do oraz faktem, że Sąd nie wydał jeszcze orzeczenia w tej sprawie, naliczanie odsetek jest bezzasadne. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. wydanym na podstawie art. 51 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 4, art. 62 § 4 oraz art. 55 i art. 62 § 1 O.p., zaliczył wpłatę z dnia 20 listopada 2018 r. w kwocie 3.406,36 zł na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zm. M. M., w następujący sposób: kwotę 3.321,53 zł na należność główną, kwotę 84,83 zł na odsetki za zwłokę, naliczone za okres od 27 lipca 2018 r. do 20 listopada 2018 r. Skarżąca w zażaleniu z 10 grudnia 2018 r., wyjaśniła, że dokonała zapłaty podatku od nabytego po zm. M. M. spadku w kwocie 152.850 zł. podkreśliła, iż pomimo braku orzeczenia WSA w Warszawie, dokonała również zapłaty naliczonych odsetek za zwłokę w kwocie 3.406,36 zł, jednak organ podatkowy pierwszej instancji w dalszym ciągu nalicza odsetki za zwlokę na poczet wpłat wobec czego czuje się okradana z własnych pieniędzy. Jednocześnie Strona wniosła o dołączenie złożonych zażaleń do akt sprawy, które zostały przekazane do WSA w Warszawie przy sprawie Nr [...]. Dyrektor postanowieniem z dnia [...] lutego [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika US z dnia [...] listopada [...] r. W uzasadnieniu przytaczając brzmienie art. 51 §1, art. 53 § 1 i 4, art. 54, art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1, 2 i 4 O.p. za niemożliwe uznał dokonanie zaliczenia wpłaty tylko na odsetki za zwłokę albo tylko na należność główną (zaległość). Podkreślił jednocześnie, iż nie może również powstać sytuacja, że po zaliczeniu wpłaty pozostanie do zapłaty wyłącznie zaległość bez odsetek albo wyłącznie odsetki za zwłokę. Według Dyrektora w sytuacji, gdy w dniu dokonania wpłaty w wysokości 3.406,36 zł na Stronie ciążyła zaległość w podatku od spadków i darowizn w wysokości 3.406,36 zł, od której należne były odsetki za zwłokę, Naczelnik US zobligowany był zaliczyć ww. wpłatę zgodnie z dyspozycją art. 55 § 2 O.p. proporcjonalnie na należność główną i odsetki za zwłokę, co też organ uczynił, jednocześnie informując Stronę, iż w wyniku ww. zaliczenia wpłaty na należność główną i odsetki, na karcie kontowej Strony powstała zaległość w kwocie 84,83 zł, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Mając powyższe na uwadze za prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów prawa uznał działanie Naczelnika US, polegające na zaliczeniu postanowieniem z dnia [...]listopada 2018 r. wpłaty w wysokości 3.406,36 zł na poczet zaległości oraz odsetek za zwłokę w podatku od spadków i darowizn. Z kolei odnosząc się do wniosku Strony w sprawie dołączenia wniesionych zażaleń do akt sprawy, które za pośrednictwem organu odwoławczego zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, poinformował, że postępowanie w sprawie zaliczenia wpłaty jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Jednocześnie na postanowienie wydane w II instancji, Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z poniższym pouczeniem. Strona skargą z 25 marca 2019 r. uznając rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu za bezzasadne, wskazała, że w dniu 29 października 2018 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę za pośrednictwem Dyrektora. Ponadto wyjaśniła, że ustaloną wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie 152.850 zł z tytułu nabycia spadku po zmarłej w dniu 22 stycznia 2015 r. M. M. uregulowała, natomiast naliczone zostały jej karne odsetki w wysokości 3.406,36 zł, które natychmiast uregulowała. Z kolei Urząd Skarbowy naliczył jej odsetki od odsetek w kwocie 84,83 zł. Skarżąca w zaistniałej sytuacji zamiast 84,83 zł wpłaciła kwotę 250 zł, żeby ponownie nie naliczono jej odsetek za zwłokę od odsetek. Końcowo podkreśliła, że w postanowieniu jest kwota 3.321,53 zł zaliczona na należność główną i 84,83 zł na odsetki za zwłokę, co nie jest prawdą ponieważ wpłata była dokonana w kwocie 3.406,36 zł, a suma 84.83 zł to odsetki od odsetek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i powtórzył przedstawione w nim argumenty. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy prawidłowości działania Organów, które dokonaną przez Skarżącą w dniu 20 listopada 2018 r. wpłatę kwoty 3.406,36 zł na poczet zaległości w podatku do spadków i darowizn wynikającej z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lipca [...] r. (doręczonej Skarżącej w dniu 12 lipca 2018 r.) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego na 152.850 zł, zaliczyły na poczet zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn – w kwocie 3.321,53 zł oraz na poczet odsetek (naliczonych za okres od 27 lipca 2018 r. do 20 listopada 2018 r.) w kwocie 84,83 zł. Skarżącą wskazując na to, że w dniu 29 października 2018 r. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września [...] r. utrzymującą w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lipca [...] r., kwestionuje zasadność naliczenia Jej odsetek i w konsekwencji prawidłowość zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lutego 2019 r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] listopada 2018 r. o zaliczeniu ww. wpłaty z dnia 20 listopada 2018 r. w opisany wcześniej sposób. Tytułem wstępu należy zauważyć, że w wyroku z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2065/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia 7 listopada 2018 r. w kwocie 152.850 zł na poczet zaległego podatku od spadku po zmarłej M. M. Ocena prawidłowości zaskarżonego aktu wymaga odrębnego rozważenia kwestii zasad naliczania odsetek za zwłokę oraz zasad zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych. Odnosząc się do kwestii zasad naliczania odsetek za zwłokę należy wskazać, że zgodnie z art. 47 §1 Ordynacji podatkowej termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie natomiast z art. 51 §1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Zgodnie z art. 53 §1 i §4 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę (§1), przy czym odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego (§4). Jednocześnie na mocy §4 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. odsetki za zwłokę naliczane do dnia, włącznie z tym dniem, zapłaty podatku. Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy należy zauważyć, że decyzją z dnia [...] lipca [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] ustalił Skarżącej wysokość zobowiązania podatku dochodowym od spadków i darowizn w wysokości 152.850 zł, decyzja ta została doręczona Skarżącej w dn. 12 lipca 2018 r., co oznaczało, że określony w art. 47 §1 Ordynacji podatkowej 14 dniowy termin płatności upływał z końcem 26 lipca 2018 r. W efekcie począwszy od dnia 27 lipca 2018 r. ustalone ww. decyzją zobowiązanie podatkowego stało się – zgodnie z art. 51 §1 Ordynacji podatkowej – zaległością podatkową, od której na mocy art. 53 §1 i §4 Ordynacji podatkowej naliczane były odsetki, począwszy od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności, tj. od dnia 27 lipca 2018 r. do dnia zapłaty podatku (w części w jakiej podatek został zapłacony – patrz dalej), tj. do dnia 7 listopada 2018 r. (zgodnie z ww. §4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r.). W tym miejscu należy podkreślić, że samo skierowanie skargi (na decyzję utrzymującą w mocy decyzję ustalającą wysokość ww. podatku) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i brak rozpatrzenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (na dzień wydawania postanowień o zaliczeniu wpłaty) nie wywołało oczekiwanego przez Skarżącą skutku w postaci braku naliczania odsetek. Okoliczność złożenia skargi do Sądu nie została bowiem wymieniona wśród przewidzianych w art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54 Ordynacji podatkowej okoliczności skutkujących brakiem naliczania odsetek za dany okres. W konsekwencji samo złożenie skargi do sądu administracyjnego (i jej nierozpatrzenie przez ten sąd) nie miało wpływu na bieg odsetek. Początkiem biegu terminu naliczania odsetek jest bowiem upływ terminu płatności podatku, a nie potwierdzenie jej prawidłowości przez sąd administracyjny (gdzie złożenie skargi pozostaje bez wpływu na bieg odsetek). W ww. wyroku z dnia z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2065/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, iż "skoro Skarżąca na poczet zaległości w podatku do spadków i darowizn wpłaciła w dniu 7 listopada 2018 r. kwotę 152.850 zł stanowiącą równowartość określonego w decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, które – wobec braku jego uregulowania w terminie płatności – przekształciło się w zaległość podatkową co skutkowało naliczaniem dodatkowo odsetek począwszy od dnia 27 lipca 2018 r. do dnia 7 listopada 2018 (o czym była mowa wyżej) wskutek czego wpłacona przez Skarżąca kwota nie pokryła całości zaległości podatkowej wraz z odsetkami, niezbędne było zastosowanie art. 55 §2 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji zaliczenie wskazanej kwoty w części na poczet zaległości podatkowej – w kwocie 149.443,64 zł oraz na poczet odsetek (naliczonych za okres od 27 lipca 2018 r. do 7 listopada 2018 r.), w kwocie 3406,36 zł (co daje łącznie wpłaconą kwotę 152.850 zł).". Skoro w następstwie wpłaty w dniu 7 listopada 2018 r. kwoty 152.850 zł dokonano zaliczenia jedynie kwoty 149.443,64 zł na poczet zaległości podatkowej, to jako zaległość, po wpłacie z dnia 7 listopada 2018 r., pozostała ta kwota 3.406,36 zł (stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wpłaty. a kwotą zaliczoną na poczet zaległości). Od tej zaległości (w części w jakiej wygasła wskutek dokonanej wpłaty w dniu 20 listopada 2018r.) naliczane były, jak zasadnie przyjęły Organy, odsetki od dnia 27 lipca 2018 r., tj. od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego wynikającego z ww. decyzji, do dnia [...] listopada 2018 r. (data wpłaty przez Skarżącą kwoty 3.406,36 zł). Odnosząc się do drugiej ze wskazanych kwestii, tj. zasad zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych należy wskazać, że zgodnie z art. 62 §1 Ordynacji podatkowej jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę, z zastrzeżeniem § 2, zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Zgodnie z art. 55 §2 Ordynacji podatkowej jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1457/11 "w razie wpłaty na poczet zaległości podatkowej, dyspozycja podatnika wiąże organ podatkowy z uwzględnieniem ograniczenia przewidzianego w art. 55 § 2 o.p., a zatem nie dotyczy odsetek od zaległości z tytułu tego samego zobowiązania podatkowego. Odsetki od zaległości podatkowej nie są samodzielnym, oderwanym od zaległości podatkowej, świadczeniem. Mają one charakter akcesoryjny w stosunku do należności głównej - zaległości podatkowej. Biorąc pod uwagę kontekst wynikający z treści art. 55 § 2 o.p., kwotę główną zaległości oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości należy rozpatrywać łącznie, jako odnoszące się do tego samego zobowiązania podatkowego (...) zarówno zobowiązany do zapłacenia zaległości wraz z odsetkami, jak i organ podatkowy nie mogą zmieniać "proporcji" określonych w tym przepisie [tj. art. 55 § 2 o.p]. W szczególności nie jest możliwe zaliczenie dokonanej przez podatnika wpłaty jedynie na poczet zaległości głównej albo też na poczet odsetek.". Jak wynika z powyższego w przypadku gdy wpłata nie pokrywa w całości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę organ podatkowy jest zobowiązany do zastosowania art. 55 §2 Ordynacji podatkowej i zaliczenia tej kwoty proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku wynikającym z tego przepisu. Zważywszy, że Skarżąca w dniu 20 listopada wpłaciła kwotę 3.406,36 zł stanowiącą równowartość zaległości (pozostałej po dokonaniu wpłaty z dnia 7 listopada 2018 r.), od której naliczane były odsetki począwszy od dnia 27 lipca 2018 r. do dnia 20 listopada 2018 r. (o czym była mowa wyżej), wskutek czego wpłacona przez Skarżąca kwota nie pokryła całości pozostałej zaległości podatkowej wraz z odsetkami, niezbędne było zastosowanie art. 55 §2 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji zaliczenie wskazanej kwoty w części na poczet zaległości podatkowej – w kwocie 3.321,53 zł oraz na poczet odsetek (naliczonych za okres od 27 lipca 2018 r. do 20 listopada 2018 r.) w kwocie 84,83 zł (co daje łącznie wpłaconą kwotę 3.406,36 zł). W konsekwencji należało uznać, że zaskarżone postanowienie było prawidłowe. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd zgodnie z art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.