III SA/Wa 1297/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie administracyjnego postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania administracyjnego postępowania egzekucyjnego Skarżąca – A. S.A. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania administracyjnego postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca wniosła bowiem o wstrzymanie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Tymczasem Sąd nie ma prawnej możliwości, by wstrzymać egzekucję prowadzoną w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.). Działania w kwestii wstrzymania, zawieszenia czy umorzenia postępowania egzekucyjnego zastrzeżono wyłącznie do kompetencji organu egzekucyjnego lub organu nadzoru. Sądy administracyjne natomiast sprawują jedynie kontrolę tych działań stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej jako "P.p.s.a.". Sądy te są również właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń tych organów. Z powyższego wynika zatem, że orzeczenie w kwestii wstrzymania postępowania egzekucyjnego może zapaść tylko w toku postępowania egzekucyjnego. Sąd nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania takiego orzeczenia. Wniosek Skarżącej nie mógłby zostać uwzględniony, nawet gdyby odczytać go jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie oddalające jako bezzasadną skargę na czynność egzekucyjną. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217). W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek Skarżącej nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.