III SA/Wa 1298/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Zaorska, asesor WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi P.J. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Pismem z [...] kwietnia 2018 r. P. J. (zwany dalej: "Skarżącym" lub "Stroną") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: 1.1. Decyzją z [... października 2017 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes Zarządu PFRON") określił Stronie wysokość zobowiązania strony z tytułu wpłat na PFRON za okres od marca do października 2014 r. Ww. decyzja została doręczona Skarżącemu [...] października 2017 r. 1.2. Pismem z [...] listopada 2017 r., złożonym za pośrednictwem firmy kurierskiej, strona odwołanie wniosła odwołanie od ww. decyzji. 1.3. Postanowieniem z [...] marca 2018 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że termin do wniesienia odwołania zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: "O.p.") upłynął 25 października 2017 r., natomiast odwołanie zostało nadane [...] listopada 2017 r. za pośrednictwem firmy kurierskiej nie będącej operatorem wyznaczonym, o którym mowa w art. 12 § 6 pkt 2 O.p. i nie wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. do organu I instancji. 2.1. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skarżący sformułował żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów procesu. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, iż po doręczeniu jej decyzji Prezesa Zarządu PFRON z [...] października 2017 r. skontaktowała się telefonicznie z pracownikiem PFRON Panem J. D., który poinformował ją, iż może złożyć wniosek o przedłużenie terminu na złożenie odwołania od decyzji. W konsekwencji pismem z 24 października 2017 r. Skarżący złożył wniosek o "przedłużenie terminu na złożenie odwołania o kolejne 14 dni". Na złożone pismo nie otrzymał żadnej odpowiedzi w sprawie, więc [...] listopada 2017 r. przygotował odwołanie, które nadał przesyłką kurierską. W związku z powyższym Skarżący stwierdził, że nie uchybił terminowi z własnej winy. 2.2. W odpowiedzi na skargę Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 3. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej zwanej "P.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. 4. Przedmiotem sporu jest to, czy termin do wniesienia odwołania został uchybiony. 5. Skarga jest niezasadna. Termin do wniesienia odwołania został uchybiony, co organ prawidłowo stwierdził. 6. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Decyzją została doręczona [...] października 2017 r. Termin do wniesienia odwołania upływał [...] października 2017 r., a odwołanie wniesiono [...] listopada 2017 r. Treść skargi wskazuje, że Skarżący nie neguje uchybienia terminu, a zarzuty skargi opiera na tym, że "uchybił terminowi nie ze swojej winy". 7. 1. Rozważając powyższe kwestie wskazać należy, że z mocy art. 223 § 2 pkt 1 O.p. organ w pierwszej kolejności zobowiązany jest stwierdzić, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Okoliczność ta stanowi kategorię obiektywną i nie jest zależna od uznania organu. Stwierdzenie wniesienia odwołania z przekroczeniem terminu, zobowiązuje organ do wydania postanowienia w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. W konsekwencji organ dokonując na wstępie sprawdzenia spełnienia warunków formalnych i zachowania terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p., zobowiązany był orzec jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcie to powinno być poprzedzone ustaleniem, w sposób nie budzący wątpliwości, zarówno daty doręczenia decyzji jak też daty wniesienia odwołania, co też organ uczynił. W ocenie Sądu, z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Zarzut naruszenia tego przepisu jest nietrafny. 7.2. Poza tym w granicach niniejszej sprawie niedopuszczalnym jest rozważenie zagadnienia, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 162 § 1 O.p. tj. możliwość przywrócenia terminu w razie jego uchybienia na odrębny wniosek zainteresowanego, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Sprawa przywrócenia uchybionego terminu jest sprawą odrębną, wszczynaną na wniosek, od sprawy stwierdzenia uchybienia terminu. 8. 1. Sąd nie znajduje powodów do stwierdzenia, że w zaskarżonym postanowieniu naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. Sąd nie dopatruje się wystąpienia okoliczności naruszających prawo i mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd nie znajduje też przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości lub w części. 8.2. Z tych względów, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., należało skargę oddalić.