III SA/Wa 1299/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od wpisu od zażalenia W zażaleniu na postanowienie Sądu z 9 listopada 2016 r. Skarżąca A. S.A. w W. zawarła wniosek o zwolnienie z należnej od tego zażalenia opłaty. Tymczasem w niniejszej sprawie jest już ona zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zwolnienie to wynika mianowicie z art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którym, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Wobec Skarżącej postanowienie takie wydano w dniu 22 sierpnia 2016 r. Na jego mocy zwolniono ją od kosztów sądowych. Przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte. W tej sytuacji rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od wpisu od zażalenia stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a. W efekcie za niecelowe referendarz sądowy uznał wzywanie Skarżącej do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPPr. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.