III SA/Wa 130/12

Dnia 5 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. wniosku A.Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., 2007 r., 2008 r. i za styczeń 2009 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości Skarżący – A. Z., działając przez pełnomocnika, wniósł 12 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2011r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., 2007 r., 2008 r. i za styczeń 2009 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków egzystencji i zdrowia Skarżącego i jego małżonki. Skarżący, poza nieruchomością, w której mieszka nie posiada majątku. Obciążenie świadczeń emerytalnych i rentowych Skarżącego obowiązkiem spłaty zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji zagrażałoby realizacji koniecznego i kosztownego leczenia podatnika i jego żony. Pełnomocnik Skarżącego pismem z 28 marca 2012 r. uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że szkoda, którą Skarżący ponosi na skutek wszczętej egzekucji zaległości podatkowych w VAT, wynikających z zaskarżonej decyzji jest wymierna. Dotychczasowa egzekucja z rachunku bankowego doprowadziła do wyegzekwowania 2.572,53 zł. Prowadzona jest też egzekucja ze świadczenia emerytalnego Skarżącego wypłacanego przez ZUS, gdzie miesięcznie potrącenie wynosi 1.019,99 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji, uwzględniając około półroczny okres oczekiwania na rozpatrzenie skargi w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, naraża podatnika na szkodę w wysokości około 9.000 - 10.000 zł, przy założeniu że egzekucja będzie prowadzona tylko z emerytury. Skarżący ma 73 lata i cierpi na szereg chorób, w tym [...] i [...] . Przeszedł operację [...] , a także dwa zabiegi [...] . W najbliższym czasie ma zaplanowany zabieg operacji [...] oraz usunięcia [...] . Według lekarza orzecznika ZUS z powodu licznych schorzeń jest on całkowicie niezdolny do pracy. Żona Skarżącego, z uwagi na zły stan zdrowia wymaga stałej opieki. Po przebytym przed laty poważnym [...] od lat cierpi na [...] . Jest niesamodzielna i wymaga stałej opieki. Skarżący i jego małżonka na ochronę zdrowia wydają obecnie około 1.000 zł miesięcznie. Koszty leczenia i zakup leków, których zażywanie jest konieczne przekroczył 10.000 zł rocznie, a obecnie można się spodziewać dalszego ich wzrostu przede wszystkim z uwagi na to, że u Skarżącego rozpoznano kolejny polip na prawej strunie głosowej i z związku z tym skierowano go do szpitala na zabieg. Zdaniem strony wykonanie w chwili obecnej decyzji zagrażałoby zdrowiu i egzystencji Skarżącego i jego rodziny, co oznacza, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z porównania wielkości kwoty zajęcia egzekucyjnego z emerytury Skarżącego (1.019,99 zł) z kwotą wydatków na zakup lekarstw i kosztów leczenia (ok. 1000 zł miesięcznie) wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi nieodwracalnymi skutkami dla ich stanu zdrowia, gdyż kwota budżetu domowego przeznaczona dotąd na niezbędne leczenie jest obecnie zajmowana na poczet egzekucji zaległości podatkowych VAT, co zagraża realizacji koniecznego i kosztownego leczenia Skarżącego i jego małżonki. W ocenie Skarżącego, spełniona jest zarówno przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak też przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniają konieczność wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona w sposób wyczerpujący i przekonywający wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynikają dwa rodzaje obowiązków. Wnioskodawca obciążony jest ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych, a Sąd dokonuje wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r. sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Należy podkreślić, że skoro wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia może nastąpić wskutek czynnego udziału Skarżącego, tj. na jego wniosek, do wnioskodawcy należy wskazanie którejkolwiek, lub obu przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., z należytym uzasadnieniem. Istotnym jest również, iż ustawodawca posługując się w ww. przepisie zwrotami niedoprecyzowanymi (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków) stronie pozostawił ich konkretyzację. Zdaniem Sądu okoliczności wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w szczególności wiek i stan zdrowia Skarżącego i jego żony, a także fakt, że Skarżący poza nieruchomością, w której mieszka nie posiada majątku uzasadniają udzielenie Skarżącemu tymczasowej ochrony prawnej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla stanu zdrowia Skaranego i jego żony. Rozmiar zobowiązania podatkowego podlegający wykonaniu (59.190 zł) w porównaniu z okolicznościami powołanymi we wniosku powoduje, że na obecnym etapie postępowania wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji należało uwzględnić. Spełniona bowiem została jedna z przesłanek wskazanych w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. – nieodwracalne skutki dla stanu zdrowia Skarżącego i jego żony. Sąd, mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.