III SA/Wa 1301/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Minister Finansów stwierdził, iż zażalenie J. K. (zwanego dalej Skarżącym) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] czerwca 2008 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W postanowieniu zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Finansów, w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 czerwca 2009 r. Skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z akt administracyjnych wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało wysłane na adres Skarżącego wskazany w aktach administracyjnych oraz awizowane w dniu 20 stycznia 2009 r. Zawiadomienie o oczekującej przesyłce pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata. Na skutek nieodebrania przez Skarżącego przesyłki w dniu 28 stycznia 2009 r. przesyłkę awizowano ponownie. Następnie jako niepodjętą w terminie w dniu 5 lutego 2009 r. zwrócono do nadawcy. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4). W niniejszej sprawie doręczenie Skarżącemu zaskarżonego postanowienia zostało dokonane zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami. W konsekwencji stosując przewidzianą w nich tzw. fikcję doręczenia należało uznać, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 3 lutego 2009 r. (wtorek). Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – powołanej dalej jako "p.p.s.a.", do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W treści zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać. W związku z powyższym, skoro zaskarżone postanowienie zostało Skarżącemu doręczone w dniu 3 lutego 2009 r. w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 5 marca 2009 r. (czwartek) i najpóźniej w tym dniu Skarżący powinien złożyć skargę. Uczynił to jednak dopiero w dniu 27 czerwca 2009 r., tj. z uchybieniem terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.