III SA/Wa 131/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-03-23

Skład orzekający: Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przedłożenie statutu uczelni, z którego nie wynika jednoznacznie uprawnienie kanclerza do reprezentowania uczelni przed sądami administracyjnymi, jest wystarczające do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie sposobu reprezentacji?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli strona nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie. Przedłożenie statutu uczelni, z którego nie wynika jednoznacznie uprawnienie kanclerza do reprezentowania uczelni przed sądami administracyjnymi, nie jest wystarczające do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie sposobu reprezentacji. Zapisy dotyczące podejmowania decyzji w sprawach mienia i gospodarki oraz nadzoru nad administracją nie są równoznaczne z uprawnieniem do reprezentacji przed sądem.
Stan faktyczny
Pełnomocnik W. S. złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego sposób reprezentacji skarżącej, wskazując, że z przedłożonych dokumentów nie wynika uprawnienie kanclerza do udzielenia pełnomocnictwa. Pełnomocnik przedłożył statut uczelni, z którego jego zdaniem wynikało uprawnienie kanclerza do reprezentacji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono uiszczoną kwotę 200 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. [...] w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić W. S. [...] w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 16 grudnia 2008 r. pełnomocnik W. S. [...] w W. - radca prawny A. O. - złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwaniem z dnia 4 lutego 2009 r., skierowanym do radcy prawnego A. O., która została wskazana w skardze jako pełnomocnik Skarżącej, wezwano do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Skarżącej, ze wskazaniem, że z dokumentów, które zostały przedłożone nie wynika, że do reprezentacji Skarżącej uprawniony jest kanclerz, który udzielił pełnomocnictwa. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej przesłał statut uczelni aktualny na grudzień 2006 r. wskazując, iż z jego § 37 ust. 1 i 2 wynika uprawnienie kanclerza do reprezentacji uczelni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie istotne jest, że Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącej, właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku, liczony od doręczenia wezwania, oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało wykonane w sposób prawidłowy. Wprawdzie pełnomocnik Skarżącej przedłożył Statut uczelni, którą reprezentuje, ale ze wskazanego przez niego § 37 ust. 1 i ust. 2 nie wynika, iż Kanclerz jest uprawniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z zapisu, iż Kanclerz podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki Skarżącej oraz sprawuje nadzór nad administracją i gospodarką Skarżącej nie wynika, iż jest osobą uprawnioną do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym, a zatem również do udzielania dalszych pełnomocnictw w tym zakresie. Sąd zauważa ponadto, iż z § 38 Statutu, który w dziewięciu punktach wymienia kompetencje kanclerza również nie wynika, iż kanclerz jest upoważniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło