III SA/Wa 1310/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2010 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z 28 marca 2011 r. Skarżący P. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2010 r. Skargi tej Skarżący nie podpisał. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 9 maja 2011 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia należnego od skargi wpisu w kwocie 100 zł. Ponadto pismem z 10 maja 2011 r. wezwano go do usunięcia braków formalnych skargi przez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżącego pouczono, że niewykonanie powyższych wezwań w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te doręczono Skarżącemu w dniu 17 maja 2011 r. W zakreślonym terminie Skarżący uiścił wpis sądowy. W dniu 25 maja 2011 r. wpłynęły natomiast do Sądu dwa egzemplarze podpisanej przez Skarżącego skargi. Przekazało je Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w siedzibie, którego egzemplarze te złożono w dniu 23 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skargę należało odrzucić. Skarżący nie dochował bowiem terminu do uzupełnienia jej braku formalnego. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego jej egzemplarza doręczono Skarżącemu w dniu 17 maja 2011 r. Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upływał więc w dniu 24 maja 2011 r. (wtorek). Jakkolwiek w dniu 23 maja 2011 r. Skarżący złożył dwa egzemplarze podpisanej przez siebie skargi, niemniej uczynił to w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Takiego sposobu uzupełnienia braku formalnego skargi nie można uznać za prawidłowy. Złożenie tudzież przesłanie podpisanej skargi powinno bowiem nastąpić na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. To właśnie Sąd wystosował do Skarżącego wezwanie do nadesłania podpisanego egzemplarza skargi i to właśnie w nim egzemplarz ten należało złożyć. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") nie przewidują uzupełniania braków formalnych skargi za pośrednictwem organu, którego decyzję Sygn. akt III SA/Wa 1310/11 zaskarżono. Tryb ten dotyczy jedynie wniesienia skargi, o czym stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 października 2009 r. (sygn. akt II FSK 1285/08) powołany przepis nie odnosi się do uzupełnienia braków formalnych skargi, nawet jeśli ich usunięcie polega na przesłaniu odpisu prawidłowo podpisanego środka zaskarżenia. Inaczej mówiąc pośredni tryb wnoszenia skargi nie oznacza, że tak samo (o czym, jak się zdaje, przekonany był Skarżący) uzupełnia się jej braki. Powyższe ma ten skutek, że w przypadku złożenia przez stronę pisma stanowiącego uzupełnienie braków formalnych skargi w organie administracji publicznej, miarodajna dla oceny, czy został zachowany termin określony w wezwaniu, będzie data przekazania tego pisma do Sądu, nie zaś data jego złożenia w organie. Tym samym za datę skutecznego złożenia podpisanego przez Skarżącego egzemplarza skargi należało uznać dzień 25 maja 2011 r., kiedy to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekazało ten egzemplarz Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Oznacza to, że uzupełnienie braku formalnego skargi było spóźnione. Z tej przyczyny Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd zauważa, że w razie niedochowania przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej może ona domagać się jego przywrócenia. Możliwość taka wynika z art. 86 § 1 p.p.s.a. i może być zrealizowana przez złożenie stosownego wniosku. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.