III SA/Wa 1315/14

Dnia 2 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. wniosku L. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie L. W. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał, iż w jego ocenie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem czynności egzekucyjne organu podatkowego mogą go pozbawić środków na bieżące utrzymanie. Podniósł, że od dzieciństwa cierpi na [...], która to choroba uniemożliwia mu podejmowanie prac związanych z ruchem, wysiłkiem, dźwiganiem przedmiotów, a nadto wymaga przerw w pracy na odpoczynek w pozycji leżącej. Z uwagi na powyższe schorzenie Skarżący osiąga dochody pozwalające na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb, bez możliwości spłaty dodatkowych zobowiązań, jakie powstały w związku z przejęciem zobowiązań podatkowych spółki w której jest prezesem. Nadto Skarżący, m.in. z uwagi na konieczność rehabilitacji, zaciągnął kredyt obrotowy na rachunku bieżącym oraz na kartach kredytowych. Wszczęcie egzekucji w stosunku do Skarżącego może skutkować wypowiedzeniem kredytu przez bank i konieczność jednorazowej spłaty kwoty ponad 50.000 zł, co może wyrządzić znaczną szkodę dla Skarżącego, nie tylko majątkową ale i zdrowotną oraz spowodować trudne, a wręcz nieodwracalne skutki. Zaniechanie przez Skarżącego leczenia spowodować może coraz mniejszą sprawność ruchową, a tym samym coraz bardziej ograniczać możliwości zarobkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się Skarżący, a także okoliczność, iż w tutejszym Sądzie toczy się jednocześnie cztery sprawy z udziałem Skarżącego. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca jedynie z zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji wynosi 19.220 zł, natomiast kwota wynikającą z pozostałych zaskarżonych decyzji w sprawach III SA/Wa 1313/14, III SA/Wa 1314/14 oraz III SA/Wa 1316/14 wynosi 39.382,30 zł. Wysokość ww. zobowiązań podatkowych jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z dochodami Skarżącego. Istotny jest także stan zdrowia Skarżącego, który wymaga od niego korzystania z zabiegów rehabilitacyjnych, oraz ogranicza go w zatrudnieniu na stanowiskach związanych z ruchem, wysiłkiem, dźwiganiem przedmiotów czy też przebywaniem w jednej pozycji wymuszonej. Zgodzić się należy ze Skarżącym, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wskazał on, iż nie posiada środków na pokrycie egzekwowanej zaległości podatkowej, co wynika m.in. z dokumentów załączonych do wniosku. W związku z powyższym analiza powołanych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego oraz członków jego rodziny na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić im poważną szkodę. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.