III SA/Wa 1315/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić zażalenie J.S. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił powyższą skargę, z uwagi na jej wniesienie przez Skarżącego z uchybieniem terminu. Następnie Skarżący pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu jego skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2016 r. Skarżącego wezwano do: 1) uzupełnienia braku formalnego jego zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r., poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2) uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie złożył pismem z dnia 14 września 2016 r. zażalenie na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r., do którego załączył podpisany egzemplarz zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 21 września 2016 r. Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r., poprzez: 1) własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2) wskazanie czy wnosi o zmianę, czy też o uchylenie zaskarżonego zarządzenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie w wyznaczonym terminie wskazał w piśmie z dnia 19 października 2016 r., że wnosi o uchylenie zaskarżonego zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2016 r., ewentualnie o jego zmianę. Do pisma z dnia 19 października 2016 r. Skarżący załączył również podpisany egzemplarz jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r. Pismo Skarżącego z dnia 19 października 2016r. nie zostało przez niego własnoręcznie podpisane. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 października 2016 r. Skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016r., poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza przedmiotowego pisma – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe wezwanie przesłane na adres Skarżącego wskazany w skardze było dwukrotnie awizowanie w dniach 2 i 10 listopada 2016 r., po czym zostało zwrócone przez pocztę z adnotacją o jego niepodjęciu w terminie przez Skarżącego – zostało uznane za doręczone Skarżącemu z dniem 16 listopada 2016 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Następnie Skarżący w piśmie z dnia 28 listopada 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. tut. Sąd odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. Ponadto Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 8 lutego 2017 r. pozostawił na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pismo Skarżącego z dnia 19 października 2016 r. stanowiące uzupełnienie braków formalnych zażalenia z dnia 14 września 2016 r. bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Natomiast stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Skarżący był wzywany do uzupełniania braków formalnych zażalenia z dnia 14 września 2016 r., poprzez: 1) własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2) wskazanie czy wnosi o zmianę, czy też o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Skarżący wykonując powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r. złożył skutecznie w wyznaczonym terminie jedynie podpisany egzemplarz przedmiotowego zażalenia, który został przez niego załączony do pisma z dnia 19 października 2016 r. Brak jest natomiast podstaw aby uznać, że Skarżący wykonał skutecznie powyższe wezwanie również w zakresie wskazania wniosku o zmianę bądź uchylenie zaskarżonego zarządzenia, który jak wskazano powyżej stanowi wymóg formalny zażalenia. Skarżący wskazał wprawdzie w piśmie z dnia 19 października 2016 r., że wnosi o uchylenie zaskarżonego zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2016 r., ewentualnie o jego zmianę, jednakże z uwagi na pozostawienie przedmiotowego pisma bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 8 lutego 2017 r., nie można uznać, iż Skarżący wykonał skutecznie w tym zakresie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2, art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.