III SA/Wa 1315/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r. J. S. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił powyższą skargę, z uwagi na jej wniesienie przez Skarżącego z uchybieniem terminu. Następnie Skarżący pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu jego skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2016 r. Skarżącego wezwano do: 1) uzupełnienia braku formalnego jego zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r., poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2) uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie złożył pismem z dnia 14 września 2016 r. zażalenie na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r., do którego załączył podpisany egzemplarz zażalenia z dnia 10 sierpnia 2016 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 21 września 2016 r. Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r., poprzez: 1) własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia, 2) wskazanie czy wnosi o zmianę, czy też o uchylenie zaskarżonego zarządzenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący odpowiadając na powyższe wezwanie w wyznaczonym terminie złożył przy piśmie z dnia 19 października 2016 r. podpisany egzemplarz jego zażalenia z dnia 14 września 2016 r. Pismo Skarżącego z dnia 19 października 2016r. nie zostało przez niego własnoręcznie podpisane. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 października 2016 r. Skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016r., poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza przedmiotowego pisma – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe wezwanie przesłane na adres Skarżącego wskazany w skardze było dwukrotnie awizowanie w dniach 2 i 10 listopada 2016 r., po czym zostało zwrócone przez pocztę z adnotacją o jego niepodjęciu w terminie przez Skarżącego – zostało uznane za doręczone Skarżącemu z dniem 16 listopada 2016 r. w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Następnie Skarżący w piśmie z dnia 28 listopada 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wyjaśnił, że w dniach od 14 do 18 listopada 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, na potwierdzenie czego załączył kopię formularza ZUS ZLA. Skarżący wskazał też, że wedle jego wiedzy w tych właśnie dniach nastąpiło pozostawienie w jego skrzynce pocztowej drugiego awiza przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016r. Ze względu na przebywanie na zwolnieniu lekarskim Skarżący nie mógł odebrać tejże przesyłki pocztowej z urzędu pocztowego, zanim została ona odesłana do jej nadawcy. Skarżący składając powyższy wniosek o przywrócenie terminu załączył jednocześnie do niego podpisany egzemplarz jego pisma z dnia 19 października 2016 r. Skarżący odpowiadając następnie na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r., poprzez uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających dochowanie tygodniowego terminu na złożenie tego wniosku, wyjaśnił dodatkowo w piśmie oznaczonym datą 28 listopada 2016 r., że w dniach od 14 do 18 listopada 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i z tego względu nie mógł odebrać z odległej placówki pocztowej przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016r. Skarżący ustalił, że przedmiotowa przesyłka pocztowa została zwrócona jej nadawcy w dniach 21-25 listopada 2016 r., co w jego ocenie oznacza, że składając za pośrednictwem poczty w dniu 28 listopada 2016 r. swój wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r., dochował on wymaganego tygodniowego terminu na złożenie takiego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy w tym miejscu, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być np. nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292). Wyjaśnić również należy w tym miejscu, że uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679), a samo działanie strony należy oceniać według obiektywnego miernika staranności. Jak już wskazano powyżej, Skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r. podnosił, że w dniach od 14 do 18 listopada 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i z tego względu nie mógł odebrać z odległej placówki pocztowej przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. Na potwierdzenie tejże okoliczności Skarżący przedstawił kopię formularza ZUS ZLA, z którego wynika, że we wskazanym okresie sprawował opiekę nad dzieckiem. Zauważyć również należy w tym miejscu, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r. była prawidłowo dwukrotnie awizowana w dniach 2 i 10 listopada 2016 r., po czym została zwrócona przez pocztę jej nadawcy z adnotacją o niepodjęciu w terminie przez Skarżącego. Przedmiotowa przesyłka została uznana za doręczoną Skarżącemu z dniem 16 listopada 2016 r. w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powyższe oznacza zatem, że awizowanie przedmiotowej przesyłki pocztowej miało miejsce jeszcze przed tym jak zaistniała wskazywana przez Skarżącego przeszkoda w jej późniejszym odbiorze z odległej przesyłki pocztowej. Ponadto uznanie przedmiotowej przesyłki za doręczoną Skarżącemu w dniu 16 listopada 2016r. oznacza również, że wyznaczony 7-dniowy termin na uzupełnienie braku formalnego pisma z dnia 19 października 2016 r. upływał dla Skarżącego z dniem 23 listopada 2016 r. – a więc 5 dni po ustaniu wskazywanej przez Skarżącego przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. W ocenie Sądu, kierując się obiektywnym miernikiem staranności, należy stwierdzić, że Skarżący nie zachował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Zgodzić się wprawdzie należy z tym na co wskazywał Skarżący, że konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem mogła mu utrudnić odbiór awizowanej przesyłki pocztowej z odległej placówki pocztowej, jednakże nie stanowi to okoliczności nie do przezwyciężenia, a na pewno już nie przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tym bardziej że pierwsze awizowanie wskazanej przesyłki pocztowej miało miejsce na bez mała dwa tygodnie przed tym jak zaistniała konieczność sprawowania przez Skarżącego opieki nad dzieckiem, zaś termin wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 19 października 2016 r. - liczony od dnia uznania przedmiotowej przesyłki za doręczoną Skarżącemu - upływał 5 dni po ustaniu wskazywanej przez Skarżącego przyczyny uchybienia terminowi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, iż zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez Skarżącego, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego jego pisma z dnia 19 października 2016 r. , Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.