III SA/Wa 132/18

Dnia 14 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Asesor WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie doręczania korespondencji postanawia: odrzucić skargę Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] (dalej także jako NUS) prowadzi wobec Z. K. (dalej: Skarżący, Strona) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] grudnia 2007 r., wystawionych przez wierzyciela – Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. [...], obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. W toku postępowania egzekucyjnego wierzyciel podjął szereg działań zmierzających do zaspokojenia należności, m.in. zajęć środków na rachunkach bankowych należących do Strony. W związku ze zmianą adresu zamieszkania właściwym miejscowo do prowadzenia czynności egzekucyjnych został NUS, który w dniu [...] lutego 2017 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego Skarżącego w Banku Spółdzielczym w M. M. Pismem z dnia 29 maja 2017 r. Strona złożyła do NUS wniosek o zaprzestanie czynności windykacyjnych, z uwagi na przedawnienie dochodzonego zobowiązania, jak również swoją trudną sytuację majątkową. Natomiast w dniu 6 czerwca 2017 r. Skarżący zwrócił się do NUS o wysyłanie korespondencji na jego adres zameldowania, wskazując że dotychczas korespondencja była kierowana na niewłaściwy adres, ponadto wniósł o wydanie kopii dokumentów uzasadniających wszczęcie postępowania windykacyjnego. W odpowiedzi NUS wskazał, że korespondencja kierowana do Strony była wysyłana na jego aktualny adres rejestracyjny, natomiast co do kwestii prawidłowości doręczenia pierwotnej decyzji podatkowej z [...] października 2007 r., właściwym do jej wyjaśnienia jest wierzyciel będący w posiadaniu akt sprawy. Z. K. złożył w niniejszej sprawie pismo z dnia 5 grudnia 2017 r., potraktowane przez tut Sąd jako skarga, w którym zaskarżył uporczywe wysyłanie korespondencji na nieaktualne i przypadkowe adresy z pominięciem adresu zamieszkania. Wniósł ponadto o uznanie załączonej korespondencji za niedoręczoną, uchylenie decyzji administracyjnych oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - [...] w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. stanowiącym odpowiedź na powyższą skargę wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zakres tej kontroli został określony w art. 3 § 2, 2a i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Zauważyć w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący złożył skargę na czynności doręczania pism przez organ administracji publicznej, które samodzielnie nie stanowią sprawy sądowoadministracyjnej i w związku z tym nie podlegają odrębnej kontroli sądowej, albowiem nie należą do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2, 2a i 3 P.p.s.a. Nietrafne jest powoływanie się Strony w podstawie skargi na art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., bowiem przepis ten daje podstawę do zaskarżenia do sądu administracyjnego aktów i czynności innych niż decyzje lub postanowienia, jednakże o charakterze publicznoprawnym, dotyczącym konkretnego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Przepis ten swoim zakresem nie obejmuje czynności materialnotechnicznych, takich jak doręczanie korespondencji. Jednocześnie Sąd wskazuje, że kwestia prawidłowości i skuteczności doręczeń jest badana tylko w kontekście konkretnego postępowania podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej, przykładowo postępowania wymiarowego w zakresie określenia prawidłowej wysokości należnego zobowiązania podatkowego, np. w ramach skargi na decyzję wymiarową, czy postępowania egzekucyjnego, np. w ramach skargi na czynności egzekucyjne. Doręczenie: decyzji, pism w postępowaniu podatkowym, tytułów egzekucyjnych itd., jako samodzielna czynność, w oderwaniu od postępowania administracyjnego którego dotyczy, nie podlega osobnemu zaskarżeniu, a w konsekwencji nie może stanowić odrębnego przedmiotu kontroli sądów administracyjnych. Biorąc powyższe pod uwagę uznać zatem należy, że wniesiona przez Skarżącego skarga jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu. Z powodu zaś niedopuszczalności skargi, niedopuszczalne jest też badanie merytoryczne zarzutów w niej podniesionych. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.