III SA/Wa 1322/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi D.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę 1. Na podstawie przedłożonych akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniał następujący stan faktyczny: Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej: "organ egzekucyjny", "NUS") wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku D. M. (dalej: "Strona", "Skarżąca") na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia 11 października 2017r. nr [...] (doręczonego Stronie w dniu 20 października 2017r.), obejmującego należność w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów z innych źródeł za 2011 rok, w kwocie należności pieniężnej 45.977,00 zł plus należne odsetki za zwłokę. W celu realizacji należności dochodzonych tytułem wykonawczym, organ egzekucyjny, na podstawie art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2017r., poz. 1201 ze zm., dalej "u.p.e.a."), zawiadomieniami nr [...], nr [...], nr [...] z dnia 18 października 2017r., dokonał czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych w Banku P. S.A., Banku M. S.A., Banku B. S.A. Zawiadomienia o zajęciu doręczono Stronie 3 listopada 2017r., natomiast doręczenie zawiadomień do banków nastąpiło 18 października 2017r. 2. Pismami z 15 listopada 2017r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargi na ww. czynności egzekucyjne wskazując, że: 1) naruszony został przepis o właściwości podmiotu uprawnionego do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 u.p.e.a. - NUS nie może być w sprawie wierzycielem uprawnionym do wystawienia tytułu wykonawczego, ponieważ wydana przez niego decyzja nr [...] z [...] maja 2017r. została w całości uchylona przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., 2) naruszono art. 156 § 1 pkt 2 KPA w związku z art. 80 § 3 u.p.e.a. przez doręczenie Stronie zawiadomienia o zajęciu wierzytelności i wkładu oszczędnościowego z rachunku bankowego i oraz tytułu wykonawczego. Nie został natomiast doręczony odpis zawiadomienia przesłanego do banku, czym rażąco naruszono art. 80 § 3 pkt 1 u.p.e.a. Nie doręczono również zobowiązanej odpisu tytułu wykonawczego co stanowi naruszenie art. 26 § 5 pkt 1 oraz art. 26b § 1 oraz 2 u.p.e.a., 3) prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalne z powodu braku wymagalności obowiązku podatkowego - postępowanie podatkowe zostało wznowione postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. nr [...] z [...] października 2017r. (obecnie postępowanie toczy się w drugiej instancji, po złożeniu przez Stronę odwołania). Zdaniem Skarżącej, organ egzekucyjny nie miał podstaw prawnych do podejmowania jakichkolwiek czynności egzekucyjnych do czasu zakończenia sprawy Strony przed organami podatkowymi, a także sądem administracyjnym, aż do czasu zakończenia postępowania prawidłową, ostateczną i prawomocną decyzją podatkową, 4) naruszono art. 54 § 1 i art. 45 § 1 u.p.e.a. przez próbę wyegzekwowania nieistniejącego obowiązku, a przynajmniej nie w wysokości jaką wskazał w tytule wykonawczym podmiot uznający się za wierzyciela, 5) w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nieprawidłowo wskazano stawkę odsetek za zwłokę, bowiem podmiot uznający się za wierzyciela oraz organ egzekucyjny wskazał stawkę odsetek 8% podczas gdy stawka ta zmieniała się w czasie, 6) w rubryce "dane dotyczące dochodzonych należności" w kolumnie "rok/okres/termin płatności" nieprawidłowo podano "01.01.2011 - 31.12.2011", co jest niezgodne ze stanem faktycznym w sprawie, 7) w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności nie zaokrąglono kwoty odsetek oraz sumy dochodzonych należności, chociaż jest to wymagane, 8) przy wystawianiu tytułu wykonawczego zostały naruszone art. 27 § 1 pkt 1, 3, 6, 7, 12, art. 27 § 4 oraz art. 29 § 1 i art. 2 pkt 1 i 3 u.p.e.a., 9) doszło do określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, gdyż jako rodzaj należności pieniężnej wpisano "zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów z innych źródeł", 10) nie doręczono upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. oraz nie wskazano podstawy prawnej braku obowiązku jego doręczenia. Wskazano jedynie akt prawny - Rozp. Min. Fin. z dnia 30 października 2014r. (Dz. U. z 2017r poz. 131) bez wskazania konkretnego przepisu, 11) zaistniał błąd co do osoby zobowiązanej, ponieważ w tytule wykonawczym z 11 października 2017r. Skarżąca została wymieniona jako zobowiązana odpowiadająca solidarnie ze swoim małżonkiem za zobowiązania podatkowe, 12) w tytule wykonawczym wskazano nieprawidłową podstawę prawną prowadzenia egzekucji administracyjnej, gdyż powołano nieaktualną treść u.p.e.a. wskazując Dz.U. z 2016r. poz. 599, podczas gdy aktualnie obowiązuje tekst jednolity ustawy opublikowany w Dz.U. z 2017r. poz. 1201, 13) w tytule wykonawczym wskazano jako podstawę prawną Ordynację Podatkową (Dz.U. z 2017r., poz. 201), czyli całą ustawę, bez wskazania jakiegokolwiek przepisu z tej ustawy, który mógłby mieć zastosowanie w sprawie, 14) w tytule wykonawczym nie podano daty dokonania wydruku tego dokumentu, czym naruszono art. 26 § 1d u.p.e.a., 15) w postępowaniu egzekucyjnym naruszone zostały przepisy art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, 6, 7, 9 i 10 u.p.e.a. Skarżąca wniosła by nie obciążać jej odsetkami za zwłokę, kosztami egzekucyjnymi i pozostałymi kosztami związanymi z egzekucją, a także o umorzenie toczącego się postępowania egzekucyjnego i uchylenie wszystkich dokonanych czynności egzekucyjnych. 3. Postanowieniem z [...] grudnia 2017r. nr [...] NUS oddalił skargi. 4. Pismem z 3 stycznia 2018r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła zażalenie, w którym podniosła argumenty analogiczne do tych, które zawarte zostały w skargach. Ponadto zarzuciła, że: 1) NUS nie jest właściwym organem egzekucyjnym w sprawie. Nie był uprawniony do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Skarżącej nie wypełnił dyspozycji art. 29 § 1 u.p.e.a. i nie sprawdził, czy egzekucja wobec Skarżącej jest dopuszczalna, czym naruszył art. 29 § 1 u.p.e.a. Organ egzekucyjny miał również obowiązek zweryfikować z urzędu czy tytuł wykonawczy pochodzi od organu, który może być wierzycielem w danej sprawie. Wobec powyższego organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne w oparciu o wadliwe dokumenty. 2) NUS w postanowieniu z [...] grudnia 2017r. oddalającym skargi jako niezasadne stwierdził, że skargi nie mogą zostać uwzględnione, ponieważ Strona wniosła 25 października 2017r. zarzuty w oparciu o art. 33 u.p.e.a. i w związku z tym sprawa ta jest przedmiotem rozpatrywania w odrębnym postępowaniu, a zdaniem ustawodawcy nic nie stoi na przeszkodzie, aby w skardze na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora powoływać się na naruszenie art. 33 i art. 27 u.p.e.a. 5. Postanowieniem z [...] marca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS") utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Na wstępie uzasadnienia DIAS wskazał, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynność egzekucyjną, organ egzekucyjny bada jedynie prawidłowość dokonanej czynności, a nie działania będące podstawą egzekucji. Ocenie pod względem zgodności z prawem podlega sposób i forma dokonania czynności egzekucyjnych w postaci zajęcia wierzytelności z rachunków i wkładów oszczędnościowych, które zostały przewidziane w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. DIAS uznał, że zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych dokonano zgodnie z art. 80 u.p.e.a. przez doręczenie do banków zawiadomień o zajęciu wierzytelności Skarżącej z rachunków bankowych do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Ponadto wezwano banki, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywały wypłat z rachunków bankowych do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazały zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomiły organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Organ egzekucyjny sporządził zawiadomienia o zajęciu z 18 października 2017r., w trzech egzemplarzach, a następnie przesłał po jednym egzemplarzu każdego zawiadomienia do banków, do zobowiązanej, natomiast kolejny pozostawił w aktach sprawy. Zawiadomienia o zajęciu doręczono na adres Strony 3 listopada 2017 r., natomiast do banków 8 października 2017r. Tytuł wykonawczy doręczono Stronie 20 października 2017r. Do zajęcia wykorzystano druk "Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego", który odpowiadał wzorowi określonemu dla druków tego rodzaju w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2016r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1339, dalej: "rozporządzenie") i zawierał elementy określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. W świetle powyższego ww. czynności egzekucyjne polegające na zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych zdaniem DIAS, zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, zatem żądanie Strony dotyczące uchylenia czynności egzekucyjnych uznano za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutów Strony wskazujących, że w zawiadomieniach o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych nieprawidłowo wskazano stawkę odsetek za zwłokę wynoszącą 8% DIAS wyjaśnił, że wskazana wysokość jest prawidłowa, bo została ustanowiona Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 4 stycznia 2016 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz podwyższonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych (M.P. z 2016 r. poz. 20). Natomiast odnosząc się do twierdzenia Strony, iż w przedmiotowych zawiadomieniach o zajęciu w rubryce "dane dotyczące należności" w kolumnie "rok/okres/termin płatności" nieprawidłowo podano "01.01.2011 - 31.12.2011" DIAS wyjaśnił , że wskazane dane są tożsame z danymi znajdującymi się w tytule wykonawczym nr [...] z 11 października 2017r. (część E.1. poz. 5 i 6) i wskazują za jaki okres powstała zaległość. DIAS odpowiadając na zarzuty pełnomocnika Strony, iż w zawiadomieniu o zajęciu nie zaokrąglono kwoty odsetek oraz sumy dochodzonych należności, wyjaśnił, że przedmiotowe kwoty określone w ww. zawiadomieniach o zajęciu wynikają z treści tytułu wykonawczego (część E.1. poz. 1:"45.997,00") kwota należności pieniężnej, (część E.1. poz. 3:"24.036,50") kwota odsetek na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, które są tożsame i nie podlegają zaokrągleniu w zawiadomieniach o zajęciu. DIAS zaznaczył, że podnoszone w skardze argumenty tj. nieistnienie obowiązku, brak wymagalności dochodzonego obowiązku, określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, błąd co do osoby zobowiązanego, brak doręczenia zobowiązanej uprzedniego upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ, niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., mają odzwierciedlenie zarzutów określonych w art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, 7, 9, 10 u.p.e.a. i nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu wszczętym skargą na czynność egzekucyjną. DIAS odnosząc się do zarzutu, że NUS w postanowieniu z 7 grudnia 2017r. wskazał zawiadomienie o zajęciu nr [...] zamiast nr [...] w związku z czym skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego i egzekutora nie została rozpatrzona wyjaśnił, że organ I instancji w swoim postanowieniu rozpatrzył łącznie trzy skargi na czynności egzekucyjne, natomiast niepełne brzmienie zajęcia wynika z oczywistej omyłki pisarskiej, i zarzut uznał za bezzasadny. 6. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności, ewentualnie uchylenie postanowień organów obydwu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: art. 156 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 KPA a także art. 1a pkt 13, art. 3 § 1, art. 5 § 1 pkt 4b, art. 15 § 1, art. 26 § 1, art. 26 § 1d, art. 26 § 5 pkt 1, art. 26b § 1, art. 27 § 1 pkt 1, 3, 6, 7, 12, art. 27 § 4, art. 29 § 1 i 2 pkt 1 i 3, art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, 6, 7, 9, 10, art. 35 § 1, art. 45 § 1, art. 54 § 1, art. 67 § 2, art. 80 § 1 i 3 u.p.e.a. Strona stanęła na stanowisku, że postanowienia organów obu instancji naruszają interes prawny Skarżącej przez prowadzenie egzekucji administracyjnej wobec jej majątku, w sytuacji, gdy egzekucja jest niedopuszczalna ze względu na kwalifikowane wady tytułu wykonawczego wystawionego przez nieuprawniony podmiot, w oparciu o decyzję administracyjną, która jest weryfikowana w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 i 5 O.p. m.in. ze względu na brak doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego, a także ujawnienia nowych dowodów w sprawie, których organy podatkowe nie mogły uwzględnić przy wydawaniu decyzji. 7. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 8. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Podstawą rozpoznania skargi w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 P.p.s.a. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane zarzuty oraz argumenty uzasadnienia skargi, Sąd stwierdził, że nie istnieją podstawy do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Na podkreślenie zasługuje także to, że w chwili orzekania w rozpoznawanej sprawie Sąd nie otrzymał od stron żadnej informacji wskazującej na to, że postępowanie egzekucyjne w sprawie było umorzone jako bezprzedmiotowe. 9. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie wydane na podstawie art. 54 u.p.e.a., tj. postanowienie oddalające skargę na czynności egzekucyjne. Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (§ 4). W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (§ 5). W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (§ 5a). Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez pojęcie czynności egzekucyjnej rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zaskarżoną czynnością egzekucyjną było zajęcie wierzytelności z rachunków i wkładów oszczędnościowych, które zostały przewidziane w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. Przede wszystkim należy wskazać, że prawidłowe jest stanowisko organu co do tego, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne, ocenie podlega jedynie prawidłowość dokonanej czynności, a nie działania będące podstawą egzekucji. W postępowaniu tym nie bada się wymagalności i zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie ocenia się również prawidłowości jego prowadzenia. Ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W konsekwencji kontrola sądu administracyjnego ograniczona jest do tych kwestii, które podlegały ocenie organu na skutek wniesionej skargi na czynność egzekucyjną. 10. W niniejszej sprawie w toku postępowania egzekucyjnego dokonano czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych, tj. wymienionej w treści art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. W zawiadomieniach o zajęciu nr [...], nr [...], nr [...] z dnia 18 października 2017r. (skutecznie doręczonych Stronie 3 listopada 2017r., natomiast bankom 18 października 2017r.) wskazano tytuł wykonawczy z dnia 11 października 2017r. o nr [...], okres których tytuł dotyczy (styczeń – grudzień 2011 r.) oraz kwoty dochodzonych należności (należności głównej, odsetek i kosztach egzekucyjnych). W tytule wykonawczym jako podstawę prawną obowiązku wskazano orzeczenie, jako identyfikację podstawy prawnej obowiązku, nr [...], datę wydania orzeczenia: 18 sierpnia 2017 r., okres, którego dotyczą dochodzone należności obejmujące poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. Wskazane zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych zawierają prawidłowe oznaczenie numeru tytułu wykonawczego, oraz zostały opatrzone podpisem. Tytuł wykonawczy został doręczony Stronie 20 października 2017r. Do zajęcia wykorzystano druk "Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego", który odpowiadał wzorowi określonemu dla druków tego rodzaju w rozporządzeniu i zawierał elementy określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. Sąd stwierdził, że zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych zostały dokonane zgodnie z art. 80 u.p.e.a. 11. W zakresie zarzutów Skarżącej negujących wskazanie w zawiadomieniach o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych stawki odsetek za zwłokę w wysokości 8% Sąd przyznaje rację organowi, że wskazana wysokość stawki jest prawidłowa, bowiem została ona ustanowiona Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 4 stycznia 2016 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, obniżonej stawki odsetek za zwlokę od zaległości podatkowych oraz podwyższonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych (M.P. z 2016 r., poz. 20). Podobnie w przedmiotowych zawiadomieniach o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego prawidłowo wskazano w rubryce "dane dotyczące należności" w kolumnie "rok/okres/termin płatności" okres "01.01.2011-31.12.2011" ponieważ wskazane dane są tożsame z danymi znajdującymi się w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 11 października 2017r. (część E.1 poz. 5 i 6) wskazującymi za jaki okres powstała zaległość. Poprawnie również w zawiadomieniach o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nie zaokrąglono kwoty odsetek oraz sumy dochodzonych należności. Przedmiotowe kwoty określone w zawiadomieniach o zajęciu wynikają z treści tytułu wykonawczego (część E.1. poz. 1: "45.997,00") kwota należności pieniężnej, (część E.1. poz. 3: "24.036,50") kwota odsetek na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, które są tożsame i nie podlegają zaokrągleniu w przedmiotowych zawiadomieniach o zajęciu. Zarzuty Strony w kwestii potrzeby uchylenia czynności egzekucyjnych zostały uznane przez Sąd za nieuzasadnione. 12. Odnosząc się do wskazanych wyżej granic przeprowadzanej kontroli sądu administracyjnego w niniejszym postępowaniu wskazać należy, że podniesione w skardze argumenty Skarżącej dotyczące takich kwestii jak nieistnienie obowiązku, brak wymagalności dochodzonego obowiązku, określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, błąd co do osoby zobowiązanego, brak doręczenia zobowiązanej uprzedniego upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ, niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., mają odzwierciedlenie zarzutów określonych w art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, 7, 9 i 10 u.p.e.a. w związku z tym organ słusznie uznał, że nie mogą być podnoszone w postępowaniu wszczętym w trybie skargi na czynności egzekucyjne, a w konsekwencji nie podlegają rozpatrzeniu przez Sąd w niniejszym postępowaniu. 13. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.