III SA/Wa 1323/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r. Z. G. (Skarżący w niniejszej sprawie) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do złożenia niniejszej skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik Skarżącego wskazał, że kierowana do niego korespondencja od organu drugiej instancji nie została mu doręczona. Dodał, że dopiero po telefonicznym monicie dowiedział się, że organ podatkowy wysłał zaskarżoną decyzję, która została zwrócona przez pocztę jako niepodjęta w terminie. Pełnomocnik kwestionował fakt, że nie podjął skierowanej do niego korespondencji. Wyjaśnił, że prowadzi jednoosobową kancelarię radcy prawnego, często w godzinach urzędowych wykonuje czynności poza biurem co wiąże się z tym, że listonosz często pozostawia awiza, które regularnie realizuje, tzn. raz w tygodniu odbiera pozostawioną na poczcie korespondencję. Pełnomocnik Skarżącego dodał, że w okresie gdy przedmiotowa korespondencja została wysłana odbierał inną korespondencję skierowaną do niego. Na dowód tego do skargi pełnomocnik dołączył wydruk książki wpływu korespondencji. Ponadto dodał, że zwrócił się do urzędu pocztowego z wnioskiem o wydanie informacji (zaświadczenia) czy w okresie 20.10 – 15.12.2009 r. odbierał korespondencję w tym urzędzie pocztowym, jednocześnie dodając, że po otrzymaniu takiego zaświadczenia dołączy je do niniejszej skargi. Jednocześnie powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy bowiem nie pozostawiono w jego skrzynce pocztowej stosownego awizo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, przy czym to właśnie na stronie postępowania spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie uprawdopodobnił przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym należy podkreślić, iż to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu. W niniejszej sprawie, jako powód uchybienia terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik Skarżącego podał niedoręczenie mu przez pocztę awizo, informującego o oczekującej na niego na poczcie korespondencji. Okoliczność ta nie została jednak potwierdzona przez Pocztę Polską. Ze znajdującej się w aktach podatkowych sprawy przesyłki zwróconej do nadawcy jako niepojdętej w terminie wyraźnie wynika, że z powodu niemożności doręczenia adresatowi w dniu 26 października 2009 r. ww. przesyłki pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym [...] a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tym Urzędzie Pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Na przedmiotowej przesyłce widnieje również adnotacja o powtórnym awizowaniu w dniu 2 listopada 2009 r. a także informacja o zwrocie ww. przesyłki w dniu 10 listopada 2009 r. jako niepojętej w terminie. Obok powyższych informacji znajdują się stosowne pieczątki oraz podpisy listonosza. W świetle powyższego wskazać należy, iż podniesione przez pełnomocnika Skarżącego zarzuty pod kątem nieprawidłowości w doręczaniu przez Pocztę przesyłek na jego adres nie mogły stanowić podstawy do skutecznego zakwestionowania ustaleń poczynionych przez Pocztę w zakresie doręczenia stronie spornej przesyłki. Ponadto w ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności, iż nie otrzymał żadnego awizo w sprawie. Sam fakt, że pełnomocnik raz w tygodniu jest w urzędzie pocztowym i realizuje pozostawione mu awiza a także to, że w okresie gdy przedmiotowa korespondencja została wysłana odbierał z urzędu pocztowego inną korespondencję nie świadczy o tym, że przedmiotowa przesyłka nie była awizowana a awiza nie zostały pozostawione w skrzynce pocztowej adresata. Podsumowując powyższe Sąd stwierdza, iż w sprawie nie uprawdopodobniono, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia. .