III SA/Wa 1334/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odrzucić skargę J. K. - dalej "Skarżący", wniósł skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w W., za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., w terminie 14 dni od jej otrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Jedną z takich przyczyn jest brak wyczerpania przez stronę skarżącą przysługujących jej w toku postępowania środków zaskarżenia, albowiem art. 52 § 1 P.p.s.a. stanowi wyraźnie, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić również należy, że stosownie do art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) – dalej "Ordynacja podatkowa", postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej). Sąd stoi na stanowisku, że decyzja wydana przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. jest decyzją wydaną w pierwszej instancji i w związku z tym Skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia od niej odwołania do Dyrektora Izby Celnej w W., jako organu wyższego stopnia (art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej), a nie skarga do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że skarga złożona została bez wyczerpania środków zaskarżenia, które służyły Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie i z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.