III SA/Wa 1340/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: odrzucić skargę Skarżąca M. M., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2017 r., zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2012 r. Skarżąca została wezwana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 marca 2017r. do uzupełnienia braków skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu. Została pouczona o siedmiodniowym terminie do uiszczenia wpisu i rygorze odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru załączonego do akt sprawy, w dniu 19 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W celu ustalenia wysokości należnej opłaty, w niniejszej sprawie wpisu od skargi, jak wynika z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz 2193), wysokość wpisu stosunkowego, tj. takiego jak należny w niniejszej sprawie, zależy od wysokości spornej – w zaskarżonej decyzji - należności pieniężnej. Brak oznaczenia wartości przedmiotu sporu przeze Stronę jest przyczyną uniemożliwiającą określenie przez Sąd wysokości wpisu, ponieważ nieznana pozostawała sporna wartość. Sąd zaznacza, że ustalone w dorobku prawnym jest, że niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania (wyrok z 2 lipca 2008 r., I GSK 885/07, CBOSA). Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie Skarżąca była wzywana do usunięcia braków formalnych jej skargi, poprzez oznaczenie wartości przedmiotu sporu: tak, by Sąd był w stanie wyliczyć wysokość należnej opłaty od skargi i był uprawniony do podjęcia dalszych czynności w sprawie. Skoro, pomimo doręczenia wezwania w dniu 19 kwietnia 2017 r. i pouczenia Skarżącej o terminie siedmiu dni i rygorze odrzucenia skargi, Skarżąca nie uzupełniła do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazanego braku, Sąd był zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucić skargę