III SA/Wa 1354/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. postanawia zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Skarżąca – J.J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W skardze tej wskazała następujący adres: ul. [...], [...] W.. Ponadto poinformowała, że z uwagi na operację [...] od dnia 30 marca 2011 r. będzie przebywać w szpitalu. Pismem z dnia 30 maja 2011 r. wezwano Skarżącą na ww. adres do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PDF oraz dokumentów potwierdzających jej stan majątkowy. Powyższa przesyłka została zwrócona z adnotacją urzędu pocztowego o dwukrotnym awizowaniu i jej zwrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Powołany powyżej przepis stanowi podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania z uwagi na przeszkody natury formalnej leżące po stronie skarżącego, powstałe na skutek naruszenia przez niego obowiązków wynikających z ustawy. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 303). Przepis art. 46 § 2 p.p.s.a. nakłada między innymi na stronę obowiązek wskazania w pierwszym piśmie w sprawie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Natomiast przepis art. 70 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Niezachowanie tych wymogów ma charakter braków formalnych. Jednakże gdy skarżący nie podał adresu bądź wskazał zły adres, wówczas skuteczne wezwanie go do usunięcia tych braków, jak również poinformowanie go o ciążących w tym zakresie obowiązkach może okazać się niemożliwe. Wówczas, w sytuacji gdy sprawie nie będzie można nadać dalszego biegu celowe może się okazać zawieszenie postępowania (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu...,s. 304) W niniejszej sprawie Skarżąca wskazała adres ul. [...], [...] W.. Poinformowała także, że od 30 marca 2011 r. będzie przebywać w szpitalu. Sąd też wziął pod uwagę, że w innej sprawie Skarżącej zawisłej przed tutejszym sądem tj. III SA/Wa 3371/10 zawarta jest informacja, że adres ul. [...], [...]W., z uwagi na pobyt Skarżącej w szpitalu, będzie adresem ważnym od 1 grudnia 2011 r. Jak wcześniej wskazano doręczenie Skarżącej korespondencji na wskazany przez nią adres okazało się nieskuteczne. Sąd nie zna aktualnego adresu Skarżącej na dzień dzisiejszy. Z uwagi na fakt, iż wezwanie z dnia 30 maja 2011 r. było pierwszym pismem procesowym w sprawie, nie można pozostawić pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Skarżąca nie została bowiem pouczona o obowiązku informowania sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, o którym mowa w art. 70 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu celowym jest więc zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 oraz art. 131 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.