III SA/Wa 1362/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych- W skardze z 11 lipca 2009 r. I. H., reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego J. P., zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1.336,25 zł. Z kolei do swoich wydatków zaliczyła opłaty za: czynsz 225 zł, energię elektryczną 65 zł, telefon 70 zł, leki 215 zł, gaz/ogrzewanie 200 zł, leczenie rehabilitacyjne 2.500 zł (miesięczne raty po 200 zł). Do skargi załączyła kartę informacyjną leczenia, rachunek za rehabilitację, zaświadczenie o wysokości emerytury. Pismem z 19 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dokumentów dotyczących jej sytuacji materialnej, w tym m.in. do wyjaśnienia, czy skarżąca dysponuje jakąś częścią kwoty uzyskanej w 2007 r. w wysokości 100.000 zł z tytułu zrzeczenia się roszczeń do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w W., jeśli nie - wskazania na co zostały przeznaczone uzyskane z tego tytułu środki. W odpowiedzi Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w którym powtórzyła, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o dochodach wyjaśniła, że utrzymuje się tylko z emerytury. Nie dysponuje żadną częścią kwoty z otrzymanych 100.000 zł, ponieważ pieniądze te zostały przeznaczona na dopłatę do zakupu mieszkania, w którym aktualnie mieszka Skarżąca. Do wniosku Skarżąca dołączyła zeznanie PIT 40-A, z którego wynika, iż jej przychód za 2008 r. wyniósł 15.478,02 zł, zestawienie miesięcznych wydatków, które kształtują się na poziomie ponad 1.000 zł., kopie rachunków i faktur potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie 926 zł. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.382,58 zł. Skarżąca jest osoba schorowaną, wymagające stałego leczenia. W związku powyższym, stwierdzić należy, iż sytuacja finansowa Skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy. Zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca na zaspokojenie potrzeb życiowych, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że Skarżąca nie jest w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.