III SA/Wa 1363/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: -odrzucić skargę- W interpretacji indywidualnej z dnia [...] marca 2008 r. z zakresu podatku od towarów i usług, wydanej na wniosek skarżącego A. P., Minister Finansów uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa interpretacja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 marca 2008 r. Pismem z dnia 10 marca 2008 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 kwietnia 2008 r. (k-5 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na indywidualną interpretację z dnia [...] marca 2008 r. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pełnomocnik skarżącego odebrał 21 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego uregulowany został m.in. w art. 52 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w art. 52 § 3 p.p.s.a. wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W myśl powołanego przepisu skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (a więc również na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się III SA/Wa 1363/08 w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego odebrał odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 21 kwietnia 2008r., a więc przed upływem sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie. Oznacza to, iż z chwilą doręczenia przedmiotowej odpowiedzi rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu. Ponieważ skarga wniesiona została przed otrzymaniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzić należy, iż nie został wyczerpany tryb zaskarżenia o jakim mowa w art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarga musiała zatem zostać uznana za przedwczesną, a w konsekwencji odrzucona jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.