III SA/Wa 1364/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-14
Skład orzekający: Lucyna Kaligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za pomoc prawną udzieloną w sprawie, której przedmiotem było postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, powinno być ustalone według stawki dla spraw administracyjnych, czy dla spraw dotyczących należności pieniężnych?Ratio decidendi
Wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, której przedmiotem jest zaskarżone postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, powinno być ustalone według stawki dla spraw administracyjnych, a nie dla spraw dotyczących należności pieniężnych. Stawka ta wynosi 240 zł, powiększona o podatek VAT.Stan faktyczny
Skarżący A.H. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiające wydania zaświadczenia. Postanowieniem z 19 sierpnia 2015 r. skarżący został zwolniony z kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata P.O. Wyrokiem z 13 maja 2016 r. skarga została oddalona. Adwokat P.O. zgłosił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P.O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A.H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P.O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy)
Postanowieniem z 19 sierpnia 2015 r. zwolniono Skarżącego A.H. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczony został P.O. . Tenże na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. zgłosił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył także, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
W sprawie tej pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami sprawy oraz udziału w rozprawie.
W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, nie zaś należność pieniężna. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło