III SA/Wa 1373/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi " B." W.B.,A.B. s.c z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca " B." W.B.,A.B. s.c. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług za grudzień 2006 roku. Wraz ze skargą Skarżąca wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadniła, że zaskarżona decyzja nakłada znaczne obciążenia fiskalne na których poniesienie skarżącej obecnie nie stać. Natomiast fakt zakwestionowania decyzji ostatecznej stanowi wystarczającą podstawę do wstrzymania wykonalności decyzji już przez organ administracji na etapie udzielania odpowiedzi na skargę. Zdaniem Skarżącej objęcie zaskarżonego aktu tzw. ochroną tymczasową w żaden sposób nie przesądza o zasadności rozstrzygnięcia, a daje stronom jedynie możliwość wstrzymania ewentualnych działań windykacyjnych, do czasu oceny przez niezawisły sąd legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Skarżąca podniosła, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego na tym etapie narazi skarżących na nieodwracalne skutki prawne, których można uniknąć wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 26 lipca 2010 r. Skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) zwaną dalej p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone. Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika konieczność wykazania przez stronę skarżącą prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należy, że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała dlaczego wykonanie zaskarżonego aktu, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. Skarżąca bowiem nie uzasadniła w sposób należyty przedmiotowego wniosku. W sposób ogólny wspomniała jedynie, że zaskarżona decyzja nakłada na podatników znaczne obciążenia fiskalne, na których poniesienie ich obecnie nie stać. Również stwierdzenie, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego narazi skarżących na nieodwracalne skutki prawne należało uznać za zbyt ogólne. Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia podatku nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji.