III SA/Wa 1382/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. M. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wynika z akt sprawy, spór w sprawie dotyczy zasadności opodatkowania zmiany umowy spółki komandytowej podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) – dalej "upcc" w świetle wykładni przepisów Dyrektywy 2008/7/EW. Zdaniem Spółki pobrany podatek był podatkiem nienależnym, gdyż regulacje upcc przewidujące obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego spółki komandytowo – akcyjnej w postaci aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, są niezgodne z przepisem art. 4 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2008/7/WE. Zdaniem Skarżącej polska spółka komandytowo-akcyjna jest w rozumieniu Dyrektywy spółką kapitałową, a tym samym wniesienie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa do takiej spółki korzysta ze zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych na gruncie ww. przepisu Dyrektywy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sąd może zawiesić z urzędu postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, że postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa we wskazanym przepisie (por. postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 13/11, LEX nr 1116251 oraz z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1546/10, LEX nr 1137890). Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 188/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: 1. czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy kapitałowej, należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy? 2. w przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy kapitałowej należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy kapitałowej za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?. Sprawa zainicjowana powyższymi pytaniami została zarejestrowana przed Trybunałem Sprawiedliwości UE pod sygnaturą C-357/13. Rozpoznając sprawę w niniejszym postępowaniu Sąd zwrócił uwagę, że stanowisko Skarżącej opiera się na argumentacji związanej z kwalifikowaniem Skarżącej – na gruncie upcc – do jednej z form prawnych spółek kapitałowych. Z okoliczności tej Spółka wyprowadza daleko idące konsekwencje prawnopodatkowe, związane ze zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych samej czynności wniesienia wkładu do spółki komandytowo-akcyjnej. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyżej wskazanych pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości UE powoduje, że została spełniona przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, bowiem treść tych pytań jest w sposób bezpośredni związana z istotą sporu prawnego w niniejszej sprawie. W gruncie rzeczy bowiem, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie problemu wykładni przepisów wymienionych w powyższych pytaniach prawnych pozwoli na prawidłową ocenę – w płaszczyźnie zarówno prawa unijnego, jak i krajowego – okoliczności poddanych kontroli Sądu w niniejszej sprawie. W konsekwencji, Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 ppsa, jak w sentencji.