III SA/Wa 1387/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł Skarżący J. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy powołując się na złe warunki materialne. Skarżący utrzymuje się z renty w wysokości 897,53 zł. Z kwoty tej opłaca czynsz za mieszkanie (392 zł), rachunki za prąd, gaz i telefon (200 zł), co daje łącznie ok. 600 zł. Na przeżycie i leczenie zostaje niewiele. Skarżący przedstawił pismo wspólnoty mieszkaniowej, odcinki przekazów pocztowych (renta), pokwitowania wpłat, zaświadczenie lekarskie, pismo skierowane do Sądu i Dyrektora Izby Skarbowej. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym zaznaczył że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśnił że mieszka sam. Doraźnej pomocy na leczenie udziela Skarżącemu opieka społeczna, a także Kościół. Skarżący nie posiada wyciągów za ostatnie 3 miesiące. Nie jest nikomu nic winien. Wymienił schorzenia na jakie cierpi. Przedłożył pismo wspólnoty mieszkaniowej. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 5. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. 6. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 500 zł i jest to jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy. Z przedłożonych przez Skarżącego dokumentów wynika, że źródłem jego utrzymania jest renta w kwocie 899 zł netto. Z kwoty tej opłaca czynsz za mieszkanie (392 zł), rachunki za prąd, gaz i telefon (200 zł), co daje łącznie ok. 600 zł. Tymczasem rodzaj dochodów Skarżącego, jego wiek i stan zdrowia wskazują, iż niezależnie od wydatków wskazanych wyżej, musi on ponosić koszty leczenia, a także – co oczywiste – koszty zakupu żywności. Oznacza to, że z kwoty 300 zł, jaką Skarżący ma do dyspozycji, nie jest on w stanie wygospodarować nie tylko pełnej kwoty należnej tytułem wpisu od skargi (500 zł), ale jakiejkolwiek innej, która choćby w części pokryłaby należny wpis. Osiągany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Jednocześnie wiek i stan zdrowia Skarżącego sugerują, że sytuacja, w jakiej się on znajduje, nie ulegnie w najbliższej przyszłości zmianie. Z tej przyczyny referendarz sądowy postanowił o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dodatkowo referendarz sądowy miał na względzie tę okoliczność, że postanowieniem z 4 sierpnia 2009 r. zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych w sprawie III SA/Wa 3454/08 i ustanowiono na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.