III SA/Wa 1388/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W. W. (dalej jako strona lub skarżący), pismem z 11 kwietnia 2011 r., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2011 r. o numerze oznaczonym w komparycji w sprawie o podatek od towarów i usług. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona wskazała, ze kwota zobowiązania podatkowego w wysokości 60505,- zł znacząco przewyższa możliwości finansowe skarżącego, zatem egzekwowanie jej musiałoby wiązać się z wyzbyciem się majątku służącego zaspokajaniu potrzeb jego i rodziny. W piśmie z 6 czerwca 2011 r., uzupełniającym wniosek o wstrzymanie wykonania, skarżący poinformował, że Naczelnik Urzędu Skarbowego, prowadząc egzekucję kwoty 87295,- zł, zajął rachunek bankowy. Powołał się przy tym na przesłankę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z art. 61 § 3 ustawy z 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz 1270 ze zm, dalej jako u.p.p.s.a.). Zdaniem skarżącego, wyegzekwowanie ww. kwoty doprowadzi do niewypłacalności przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego i zakończenia działalności gospodarczej. Strona załączyła do wniosku tytuł wykonawczy, zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego, PIT36L, PIT/B, oświadczenie, wydruk historii z rachunku bankowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd wskazuje, że art. 61 § 3 u.p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże strona powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Użyte więc w art. 61 ust. 3 u.p.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Zdaniem Sądu, analizując pod tym względem argumentację strony, uznać należy, że skarżący wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona podniosła we wniosku, że rachunek bankowy niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej został zajęty i tym uzasadniła istnienie przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków". Przedstawiła w tym zakresie odpowiednie dokumenty (zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z[...] maja 2011 r.) i dokumenty, z których wynika rozmiar prowadzenia działalności (kserokopie deklaracji podatkowych). Mając na uwadze wynikającą z nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego strukturę – i wysokość – przepływów pieniężnych należy uznać, że uzasadnione są twierdzenia skarżącej o groźbie wystąpienia niebezpieczeństwa "trudnych do odwrócenia skutków". Zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych zobowiązanego w świetle przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.) stanowi wprawdzie jeden z mniej uciążliwych środków egzekucyjnych, ponieważ strona zostaje ograniczona w prawie udzielania zleceń rozliczeń pieniężnych i to jedynie do wysokości należności podlegających egzekucji. Jednakże w badanej sytuacji, ze względu na dysproporcję między wysokością zobowiązania podatkowego a wielkością przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej, prowadzenie egzekucji podatkowych uniemożliwiałoby kontynuowanie działalności gospodarczej. Uwaga ta jest tym bardziej istotna, ponieważ zaległość podatkowa strony jest przedmiotem sporu sądowego. W ocenie Sądu, wskazana przez stronę forma wykonania decyzji, na którą powołuje się we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, musiałaby spowodować trudne do odwrócenia skutki ze względu na rozmiar zadeklarowanej przez stronę działalności: w formularzu PIT-36L oznaczyła ona roczny przychód na kwotę 3116,- zł. Z tego powodu nawet ograniczenie działalności gospodarczej prowadzonej we wskazanych przez stronę rozmiarach należało uznać za wypełnienie przesłanki z art. 61 § 3 u.p.p.s.a., zwłaszcza przy rozważeniu skutków majątkowych dla podmiotu wnoszącego skargę. Zdaniem Sądu, egzekwowanie zaległości podatkowych wprawdzie ze swej istoty powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez stronę przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, jednakże nie powinno być przyczyną, przy istnieniu sporu, co do legalności działania organów podatkowych, zagrożenia prowadzenia działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, jak też treść uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5, orzekł jak w sentencji.