III SA/Wa 1397/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "U." spółka jawna z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – "U." spółka jawna z siedzibą w R. , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z uwagi na duże prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi. Zdaniem Skarżącej ewentualna zapłata zobowiązania powodowałaby konieczność dokonania wstecznych korekt deklaracji VAT-7 aż do 2013 r. W związku z powyższym uznała za spełnioną przesłankę wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie wystąpiły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji obciąża wnioskodawcę. Natomiast Sąd w tym zakresie nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej. Zamieszczony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu, argumenty i okoliczności podane przez Skarżącą na uzasadnienie jej wniosku nie pozwalają uznać, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jako że są nazbyt ogólnikowe. Wstrzymanie wykonania aktu dopuszczalne jest, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a więc wtedy, gdy w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiego niebezpieczeństwa. Ocena możliwości jego wystąpienia nie może być przez Sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności, odpowiednio potwierdzonych dowodami. Skarżąca poza stwierdzeniem, że ewentualna zapłata zobowiązania powodowałaby konieczność dokonania wstecznych korekt deklaracji VAT-7 aż do 2013 r. nie wskazała w istocie, na czym konkretnie miałaby polegać znaczna szkoda oraz trudne do odwrócenia skutki w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenie takie powinno być bowiem poparte co najmniej logiczną argumentacją wskazującą bezpośredni związek pomiędzy wykonaniem zaskarżonej decyzji, a mogącymi powstać – znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Argumentacji takiej Skarżąca nie przedstawiła. Skoro zatem we wniosku Skarżąca nie wykazała, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Odnosząc się natomiast do przypuszczenia Skarżącej dotyczącego uwzględnienia wniesionej przez nią skargi, należy wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd ocenia prawidłowości zaskarżonej decyzji, ponieważ przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi skierowanych do zaskarżonej decyzji oraz przekonania Skarżącej, iż decyzja ta zostanie uchylona. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.