III SA/Wa 140/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 163/14 postanawia 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J.K. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania. J.K. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 163/14. Pismem z dnia 21 października 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. zawiadomiła tutejszy Sąd o zawieszeniu pełnomocnika Skarżącej w czynnościach zawodowych od dnia 21 października 2016 r. na okres 6 miesięcy. Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2017 r. Skarżąca wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy Skarżąca wnosi o uchylenie czy zmianę zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie powyższe zostało mylnie skierowane do pełnomocnika Skarżącej zawieszonego w czynnościach zawodowych i doręczone dnia 2 lutego 2017 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik Skarżącej pismem wniesionym w dniu 9 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 117 akt sądowych) poinformował, że wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Ww. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie zarządzenia z dnia 16 lutego 2017 r., skierowano prawidłowo bezpośrednio do Skarżącej. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie z dnia 16 lutego 2017 r. zostało doręczone Skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. (k. 121 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w powołanej ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie Skarżącą wezwano do usunięcia braku formalnego jej skargi o wznowienie postępowania sądowego, poprzez wskazanie czy Skarżąca wnosi o uchylenie czy zmianę zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tej skargi. Jak wcześniej wskazano, wezwanie Sądu zostało doręczone Skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r., a zatem ustawowy, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 21 lutego 2017 r. i upłynął w dniu 27 lutego 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi o wznowienie postępowania sądowego. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.