III SA/Wa 1407/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi I. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. nie uznał zarzutów wniesionych przez zobowiązanego – I. C. ("Skarżącego") w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] kwietnia 2009 r. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 7 września 2009 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Pismem z dnia 14 września 2009 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 października 2009 r., Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Do zażalenia załączył wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 14 września 2009 r. wniósł zażalenie na w/w postanowienie, wysyłając je listem poleconym do [...] Urzędu Skarbowego W. Poczta Polska w dniu 1 października 2009 r. zwróciła kopertę wraz z adnotacją - "Mieszkanie zamknięte. Awizo pozostawiono w skrzynce". W ocenie Skarżącego, zażalenie zostało wniesione w terminie, na dowód czego załączył kserokopię potwierdzenia nadania oraz kserokopię koperty z adnotacją poczty. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał na niespełnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "k.p.a.", warunkujących przywrócenie terminu, a mianowicie wykazania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy podniósł, iż Skarżący uprawdopodabniał złożenie zażalenia w terminie załączając jako dowód kserokopię potwierdzenia nadania w dniu 14 września 2009 r. przesyłki poleconej o nr [...]. Nadawcą tej przesyłki jest Kancelaria Radcy Prawnego R. W., a odbiorcą - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że przedstawiony dowód potwierdza nadanie korespondencji przez Kancelarię Radcy Prawnego R. W., ale nie wynika z niego, jakoby to I. C. w dniu 14 września 2009r. wysyłał jakąkolwiek korespondencję do [...] Urzędu Skarbowego W. Wskazany w potwierdzeniu radca prawny nie jest również jego pełnomocnikiem, a adres Kancelarii nie jest jego miejscem zamieszkania, ani zameldowania. W ocenie organu odwoławczego, brak jest zatem związku pomiędzy kserokopią potwierdzenia nadania, a faktem wysłania zażalenia w ustawowym terminie. Jako drugi dowód uprawdopodabniający nadanie zażalenia w terminie Skarżący załączył kserokopię jednej strony koperty, w której nadano przesyłkę o numerze [...] (nadaną przez Kancelarię Radcy Prawnego R. W.). Kopertę tę poczta zwróciła nadawcy z adnotacją - "Mieszkanie zamknięte. Awizo pozostawiono w skrzynce". Organ odwoławczy zauważył, iż adnotacja ta poddaje w wątpliwość fakt prawidłowego zaadresowania koperty, jednak brak w dokumentacji zaadresowanej części koperty nie daje możliwości jednoznacznego stwierdzenia tego faktu. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, zamieszczone przy wniosku o przywrócenie terminu załączniki nie dowodzą nadania zażalenia w terminie. Kserokopie załączonych dokumentów świadczą jedynie o tym, że jakaś korespondencja była wysyłana z kancelarii Radcy Prawnego R. W. do [...] Urzędu Skarbowego W. oraz o tym, że wysłana z w/w adresu korespondencja nie dotarła do adresata przesyłki. Skarżący nie udowodnił, że korespondencja wysłana z Kancelarii Radcy Prawnego R. W. zawierała przedmiotowe zażalenie. Na podstawie przedstawionych załączników nie można również domniemywać, że Skarżący w dniu 14 września 2009 r. kierował jakąkolwiek korespondencję do [...] Urzędu Skarbowego W. W związku z powyższym, organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji uznał, iż zażalenie nie spełnia podstawowego warunku formalnego, jakim jest dotrzymanie terminu do jego złożenia. Uchybienie ustawowego terminu spowodowało bezskuteczność zażalenia. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. Dodatkowo złożył wnioski dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż składając zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym wskazał jako adres do doręczeń - Kancelarię Radcy Prawnego R. W., ul. [...], wnosząc o doręczanie wszelkich pism na ten adres. Jego wniosek był umotywowany brakiem zaufania do Poczty Polskiej właściwej dla jego miejsca zamieszkania, jak również trudną sytuacją rodzinną. Skarżący podniósł, iż zarówno organ egzekucyjny jak i Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wysyłali mu korespondencję na adres do doręczeń. Skarżący wskazał, iż zażalenie wysłał na prawidłowy adres organu podatkowego pierwszej instancji. W piśmie tym konsekwentnie podawał jako nadawcę adres do doręczeń. Zdaniem Skarżącego, niedoręczenie przesyłki stronie przeciwnej nie było spowodowane jego winą, tylko winą Poczty Polskiej. Skarżący podniósł, że ma prawo wskazywać adres dla doręczeń bez konieczności ustanawiania kogokolwiek swoim pełnomocnikiem. Zauważył również, że ani organ pierwszej instancji, ani organ egzekucyjny prawa tego nie kwestionowali. Dodał ponadto, że był w posiadaniu własnoręcznie wypełnionego dowodu nadania. Z kolei nikt by mu go nie wydał, jeżeli dotyczyłby innej sprawy. W ocenie Skarżącego, organ odwoławczy rozpoznając sprawę pominął powyższe okoliczności. Nie przeprowadził również żadnego postępowania dowodowego w sprawie, w tym nie przesłuchał Skarżącego oraz właściciela kancelarii na okoliczność, czego dotyczył dowód nadania. Skarżący podniósł również zarzuty dotyczące rażących uchybień procesowych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Należy zwrócić uwagę, iż w niniejszej sprawie zaskarżone zostało rozstrzygnięcie o charakterze formalnym, tj. wydane na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 oraz art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie nie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego zażalenia. W związku z powyższym, istotne dla sprawy są jedynie te zarzuty, okoliczności i przepisy, które dotyczą wskazanego wyżej przedmiotu zaskarżonego postanowienia. Poczynienie tej uwagi było konieczne ze względu na podniesione w skardze wnioski i zarzuty odnoszące się do prowadzonego wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego, co nie przynależy do niniejszej sprawy. Skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na w/w postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wskazywał jednocześnie, iż zażalenie to wniesione zostało w terminie i pogląd ten podtrzymuje również w skardze. Gdyby jednak tak istotnie było, wówczas jego wniosek o przywrócenie terminu należałoby uznać za bezprzedmiotowy. Logicznie rzecz biorąc nie można bowiem wnioskować o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jeżeli termin ten został dochowany. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, nie ma jednak podstaw, aby przyjąć, iż w dniu 14 września 2009 r. wniósł on skutecznie zażalenie. Nie potwierdzają tego również załączone przez niego dokumenty. Pomijając już nawet okoliczność, na którą wskazywał Dyrektor Izby Skarbowej, iż Skarżący nie wykazał, iż przesyłka której dotyczy załączona przez niego kopia pocztowego potwierdzenia nadania, zawierała przedmiotowe zażalenie (w potwierdzeniu brak jest informacji co do charakteru zawartości przesyłki), to z załączonej również przez Skarżącego kopii odwrotnej strony koperty wynika w sposób jednoznaczny, że przesyłka ta nie dotarła do Urzędu Skarbowego i została zwrócona z adnotacją "Mieszkanie zamknięte. Awizo pozostawiono w skrzynce". W świetle powyższego, trudno jest dociec, na czym Skarżący opiera wyrażony w skardze pogląd, iż "organ II instancji winien zatem wiedzieć, iż po otrzymaniu drugi raz zażalenia (wraz z wnioskiem z dnia 7.10.2009r.), powinien merytorycznie go rozpoznać, gdyż przesyłka polecona z dnia 14.09.2009 r. (zażalenie) została złożona w terminie i skutecznie." W ocenie Sądu, organ odwoławczy zasadnie przyjął, że zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2009 r. doręczone, co jest niesporne, w dniu 7 września 2009 r., wniesione zostało z uchybieniem terminu, tj. dopiero w dniu 7 października 2009 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem należało merytorycznie rozpatrzyć wniesiony wraz z zażaleniem wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z powyższych przepisów wynika więc, iż jedną z niezbędnych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Obowiązek ten spoczywa na zainteresowanym. To on zatem składając wniosek o przywrócenie terminu powinien podać okoliczności, a w razie potrzeby przedłożyć potwierdzające je dowody, czyniące prawdopodobnym, iż działał on w sposób staranny i pomimo tej staranności, z przyczyn nie leżących po jego stronie, nie wynikających z jego zawinionego działania bądź zaniechania, uchybił terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. Jak można było wnosić z wniosku Skarżącego, braku swojego własnego zawinienia upatruje on w zawinieniu Poczty Polskiej, która z niezrozumiałych dla niego powodów nie doręczyła prawidłowo jego przesyłki rejestrowanej z dnia 14 września 2009 r. zawierającej zażalenie. Takie twierdzenie Skarżącego pozostaje jednak gołosłowne i na podstawie dołączonych przez niego do wniosku dokumentów nie daje się zweryfikować. Zasadnie wskazuje organ odwoławczy, iż z załączonych przez Skarżącego do jego wniosku kopii dokumentów pocztowych wynika jedynie to, iż w dniu 14 września 2009 r. nadana została przesyłka rejestrowana. W potwierdzeniu nadania jako nadawca figuruje kancelaria Radcy Prawnego R. W., a jako adresat wskazany został Naczelnik Urzędu [...] Skarbowego W. Trafna jest również uwaga tego organu, iż adnotacja, jaką została opatrzona koperta, w której nadano przesyłkę o podanym numerze nadawczym, "Mieszkanie zamknięte. Awizo pozostawiono w skrzynce" poddaje w wątpliwość prawidłowe zaadresowanie koperty. Tego jednak nie dało się ustalić na podstawie przedłożonych przez Skarżącego dokumentów, gdyż załączył on jedynie odwrotną stronę koperty, choć racjonalnie rzecz biorąc, chcąc uwiarygodnić tezę o zawinionym działaniu Poczty Polskiej, w czym jak już była o tym mowa, upatrywał brak swojej winy, powinien był przedstawić także przednią (opatrzoną adresem) stronę tej koperty. Niezależnie od powodów, z jakich Skarżący tego nie uczynił, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, uzasadnione jest, w ocenie Sądu, stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, iż Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Wobec powyższego, uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.