III SA/Wa 1408/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2001 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz Z. P. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. Z. P. zwany dalej Skarżącym zwrócił się z prośbą o wszczęcie (wznowienie) postępowania podatkowego dotyczącego ustalenia wysokości podatku od nieruchomości położonej w W. przy ul. M. za 2001 r. Podniósł, że decyzja Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2001 r. została wydana z naruszeniem prawa, gdyż nie została doręczona wszystkim współwłaścicielom nieruchomości będących stronami postępowania podatkowego. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. wobec braku sprecyzowania wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. potraktował pismo jako wniosek o wznowienie postępowania podatkowego oraz odmówił wznowienia postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2001 r. za nieruchomość położoną w W. ul. M., zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji powołując przepis art. 241 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwana dalej: "o.p.", stwierdził, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Zaznaczył, że decyzja Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2001 r. została doręczona Skarżącemu w dniu 22 maja 2001 r. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł w dniu [...] marca 2007 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W odwołaniu podniósł, iż organ uzasadniając decyzję odmawiającą wznowienia powołał niewłaściwy przepis art. 240 § 2 o.p., zamiast art. 240 § 2 pkt 1 o.p. Zarzucił organowi nie zastosowanie się do przepisów obowiązującego prawa, świadome ich złamanie oraz brak niezwłocznego wznowienia postępowania podatkowego i wydania decyzji. Zdaniem Skarżącego organ podatkowy poszukuje różnego uzasadnienia dla swoich błędów. Wyjaśnił, że wniosek o wznowienie postępowania podatkowe złożył w 2006 r., w momencie kiedy dowiedział się, iż decyzję podatkową za 2001 r. w sprawie wymiaru podatku od przedmiotowej nieruchomości doręczono tylko jemu, z pominięciem pozostałych współwłaścicieli. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 1 i § 2 o.p. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 12 lutego 2007 r. Termin 14 dniowy do wniesienia odwołania zaczął biec w dniu 13 lutego 2007 r. i upłynął 27 lutego 2007 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 161 § 1 o.p. Dalej organ wskazał, że Skarżący wniósł odwołanie w dniu [...] marca 2007 r. tym samym wniesienie odwołania z uchybieniem terminu spowodowało jego bezskuteczność i pozostawienie odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie: - art. 121 o.p. oraz art. 7 i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, przez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa, naruszając zasady praworządności, nie licząc się ze słusznym interesem obywateli oraz przez akceptowanie i podejmowanie nieobiektywnego, wybiórczego i zupełnie dowolnego stosowania przepisów prawa i zasad prowadzenia postępowania, - art. 228 §1 pkt 2 w związku z art. 223 §1 i § 2 o.p. przez ich zastosowanie w sytuacji gdy skarżący wniósł odwołanie w terminie, - art. 2 ust. 1 o.p. przez zastosowanie art. 161 § 1 o.p. w sytuacji gdy przepis ten nie obowiązuje, - art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001. Nr 79. póz. 856) przez zastosowanie nieobowiązującego przepisu art. 161 § 1 o.p., - art. 191 o.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i pominięcie dowodu z karty akt sprawy numer 272 zawierającego potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. sygnowane przez Skarżącego datą [...] lutego 2007 r. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu bezzasadne i niefrasobliwe działanie przez przyjęcie, że decyzja organu I instancji została odebrana w dniu 12 lutego 2007 r. Podniósł, że na znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniu odbioru decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2007 r. widnieje podpis wraz datą odbioru tej przesyłki 19 lutego 2007 r. Dalej wskazał, że data 12 lutego 2007 r. wstawiona za pomocą stempla jest datą pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym i nie można jej traktować jako daty odbioru. Powyżej widoczna jest odręcznie wpisana przez Skarżącego data odbioru przedmiotowej przesyłki tj.19 lutego 2007 r. Ponadto na odwrotnej stronie potwierdzenia odbioru znajduje się pieczęć urzędu pocztowego (datownik), z datą odbioru przedmiotowej decyzji również oznaczoną na 19 lutego 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o merytoryczne zajęcie stanowiska przez Sąd. Organ Odwoławczy wskazał na wątpliwości co do prawidłowości podjętych ustaleń w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie w tym zakresie stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2007 r. odmawiającej wznowienia postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 r. Uzasadniając zaskarżone postanowienie organ przyjął, iż powołana decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 12 lutego 2007 r., a odwołanie zostało wniesione w dniu 1 marca 2007 r. tj. z przekroczeniem 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Jednakże z potwierdzenia odbioru decyzji zawartego w aktach sprawy wynika, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona Skarżącemu w dniu 19 lutego 2007 r. Jednoznacznie potwierdza to podpis Skarżącego wraz z datą odbioru przesyłki znajdujące się na druku potwierdzenia odbioru. Natomiast data 12 lutego 2007 r. zawarta na potwierdzeniu odbioru, którą organ przyjął jako datę doręczenia decyzji jest datą pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym na okres 14 dni do dyspozycji adresata, zgodnie z zasadami wynikającymi z art.150 o.p. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skoro doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 19 lutego 2007 r. to bieg czternastodniowego terminu do złożenia odwołania przewidziany w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej rozpoczął się w dniu następnym tj. 20 lutego 2007 r. i skończył w dniu 5 marca 2007 r. Dlatego też należy przyjąć, iż odwołanie od decyzji zostało wniesione przez Skarżącego w terminie tj. w dniu 1 marca 2007r.(data zawarta na prezentacie ). Tym samym stwierdzenie przez organ, iż odwołanie złożone przez Skarżącego zostało złożone z uchybieniem terminu narusza powołane przepisy art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 o.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie zasadnie Skarżący wskazał w skardze, iż przepis art. 161o.p., na który powołał się organ nieobowiązywał w chwili wydania rozstrzygnięcia. Przepis ten utracił moc na podstawie art. 1 pkt 118 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 169, poz. 1387 ). Jednakże materia regulowana tym przepisem dotycząca zasad obliczania terminów została przeniesiona do art. 12 o.p. w związku z tym wadliwe wskazanie nieobowiązującego już przepisu nie stanowiło naruszenia przepisu postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, iż postępowanie podatkowe regulowane jest przepisami powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, bezzasadne są zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U . z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. ). Natomiast w ocenie Sądu organ przyjmując ustalenia wbrew jednoznacznym wnioskom wynikającym z materiału dowodowego naruszył art. 121 o.p. zawierający zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz art. 191 o.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy zobowiązany będzie przyjąć, że odwołanie zostało wniesione w przewidzianym dla tej czynności terminie. Mając powyższe na względzie Sąd dokonał rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W oparciu o przepisy art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylony akt nie podlega wykonaniu, a kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.