III SA/Wa 1413/12

Sygn. akt III SA/Wa 1413/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca) Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi P. L. przedstawiciela ustawowego małoletniego M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] października 2011 r. odmówił M. L. reprezentowanemu przez opiekuna prawnego P. L. (dalej "Skarżący", "Strona") umorzenia kwoty 9.198 zł zaległości w podatku od darowizny wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 683 zł, obliczonymi na dzień 25 maja 2011 r. oraz umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe w sprawie umorzenia kwoty 19,80 zł stanowiącej różnicę między kwotą wnioskowaną tj. 9.217,80 zł, a występująca na koncie podatnika na dzień złożenia wniosku tj. 9.198 zł. Niniejsza decyzja była dwukrotnie awizowana przez Urząd Pocztowy w dniach 14 i 22 listopada 2011 r. W związku z niepodjęciem jej przez adresata w wyznaczonym terminie zgodnie z art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej jako "ustawa Ord. pod.") przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 28 listopada 2011 r. 2. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący w dniu 27 grudnia 2011 r. złożył odwołanie. W uzasadnieniu zarzucił, że zaskarżona decyzja nie ustosunkowuje się do Jego wyjaśnień oraz kwestii zawartych we wniosku o umorzenie przedmiotowej zaległości. Wskazał ponadto na wadliwy sposób prowadzenia postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. 3. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy stwierdził, że z uwagi na niemożliwość doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] października 2011 r. została ona w trybie art. 150 § 2 ustawy Ord. pod. uznana za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przesyłki przez urząd pocztowy czyli w dniu 28 listopada 2011 r. W dalszej części Organ wskazał, że odwołanie od niniejszej decyzji Skarżący złożył osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego W. w dniu 27 grudnia 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o obowiązku którego dochowania został pouczony w treści decyzji organu pierwszej instancji. W związku z faktem, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 grudnia 2011 r., a Strona nie wniosła o jego przywrócenie, organ odwoławczy zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 4. Skargą wniesioną osobiście 21 marca 2012 r. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości jako naruszającego prawo. Skarżący wskazał ponadto, że nie był informowany o konieczności uregulowania przez swojego syna przedmiotowej zaległości podatkowej. Przedstawił także okoliczności złożenia wniosku o umorzenie zaległości w podatku od darowizny. Zarzucił organowi przewlekłość prowadzonego postępowania oraz brak logicznych uzasadnień dla podjętych decyzji, a także ingerowanie w treść składanych oświadczeń i brak odniesienia do nich. Ponadto jego zdaniem w toku prowadzonego postępowania organy podatkowe wielokrotnie naruszyły przepisy Ordynacji Podatkowej. 5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) możliwe jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe normy prawne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielając stanowisko zaprezentowane w rozpoznawanej sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się też w przedmiotowym postępowaniu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. 7. Z akt przedmiotowej sprawy wynikało, w dniu [...] sierpnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wydał decyzję ustalającą podatek od spadków i darowizn dla małoletniego M. L. uwzględniając akt notarialny Rep. [...] z dnia 11 kwietnia 2006 r., na mocy którego M. L. otrzymał w drodze darowizny od Skarżącego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w W., przy ul. [...] wraz ze spółdzielczym własnościowym prawem do miejsca postojowego. W przedmiotowej sprawie małoletniego M. L. reprezentowali opiekunowie prawni p. R. P. i Skarżący. W aktach sprawy znajduje się pismo matki obdarowanego p. R. P., w którym wskazano, że małoletni obdarowany M. L. mieszka z nią pod adresem w W., przy ul. [...]. W związku z czym przestał spełniać warunki do zastosowania ulg przewidzianych w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Decyzja powyższa została odebrana przez p. R. P. w dniu 1 października 2010 r. (na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru), natomiast doręczenie decyzji Skarżącemu nastąpiło na podstawie art. 150 ustawy Ord. pod. Skarżący pismem z dnia 25 maja 2011 r. zwrócił się o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. W piśmie wskazał jako adres zwrotny – ul. [...] W.. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] października 2011 r. odmówił umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn wraz z odsetkami za zwłokę. Skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ord. pod. Należy podkreślić, iż Skarżący składając pisma do Urzędu Skarbowego podawał adres Warszawa, ul. [...], pod który kierowana była korespondencja z Urzędu Skarbowego. W aktach sprawy (karta akt administracyjnych nr 5) znajduje się wezwanie organu podatkowego skierowane do Skarżącego na podany przez niego adres, które zostało przez niego odebrane w dniu 10 czerwca 2011 r. co znajduje potwierdzenie na pocztowym potwierdzeniu odbioru. W aktach sprawy znajduje się także protokół przesłuchania strony, w którym Skarżący wskazując, że jest osobą bezdomną nie zastrzegł jednocześnie, że pisma kierowane do niego powinny być doręczane w innym trybie (art. 148 § 2 ustawy Ord. pod.) niż na adres zameldowania zgodny z danymi w ewidencji podatników. Mimo takiego oświadczenia w kwestii bezdomności Skarżący następnie odbierał korespondencję kierowaną na wskazany przez niego adres co potwierdzają pocztowe potwierdzenia odbioru przy piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 czerwca 2011 r. (karta akt administracyjnych nr 8), oraz postanowieniu z dnia [...] lipca 2011 r. (karta akt administracyjnych nr 9). Na podkreślenie zasługuje także to, iż w piśmie z dnia 5 września 2011 r. Skarżący odnosząc się do zebranego w sprawie materiału dowodowego przedstawił jako adres do doręczeń W., ul. [...]. Decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości została doręczona na ten adres. 8. Zgodnie z art. 210 § 1 pkt 7 ustawy Ord. pod. decyzja zawierała pouczenie o terminie i trybie odwoławczym, wskazanym w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy, z którego wynika, iż odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego I instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W niniejszej sprawie 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania, upłynął w dniu 12 grudnia 2011 r., natomiast odwołanie od zaskarżonej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji zostało złożone osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego W. w dniu 27 grudnia 2011r., a więc Strona przekroczyła ustawowy termin warunkujący skuteczność odwołania. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ord. pod. organ podatkowy stwierdził w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Przepis ten jest dla organu podatkowego obligatoryjny, nie przewiduje możliwości odmiennego rozstrzygnięcia nawet w przypadku nieznacznego uchybienia terminu. 9. Podnieść należy, iż w toku postępowania Skarżący nie zaznaczył możliwości doręczenia korespondencji w inny sposób niż na adres zameldowania. Z akt sprawy wynikało także, iż przyjęty przez organy podatkowe sposób doręczenia był skuteczny. Przesyłki kierowane do Skarżącego były przez niego odbierane. Mimo tych okoliczności Skarżący nie odebrał decyzji, która została skutecznie doręczona w trybie zastępczym przewidzianym w art. 150 ustawy Ord. pod. W ocenie Sądu organy podatkowe w niniejszej sprawie nie naruszyły przepisów prawa. 10. W związku z powyższym uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.