III SA/Wa 1415/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Sp. z o.o. z/s w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. - Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki L. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. ze względu na nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 21 października 2006 r. Pismem wniesionym w dniu 9 lipca 2007 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu [...] listopada 2007 r. oddalił wniesione przez skarżącą zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a od postanowienia tego skarżąca złożyła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień referendarza można wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z kolei, jak stanowi przepis art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (podkreślenie Sądu). Z powyższego przepisu wynika, że aby doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki. Po pierwsze strona postępowania musi wystąpić ze stosownym wnioskiem, po drugie zaś musi to uczynić przed wszczęciem postępowania (np. przed wniesieniem skargi) lub w toku tegoż postępowania (przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie). Należy zatem podkreślić, że postanowienie kończące postępowanie w niniejszej sprawie stało się prawomocne z dniem 21 października 2006 r., a rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy wniesiono w dniu 9 lipca 2007 r. Sąd miał przy tym na uwadze, że skarżąca złożyła równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, którego uwzględnienie mogłoby otworzyć drogę do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten jednakże nie został uwzględniony, a orzeczenie w tym przedmiocie jest prawomocne. Z tych względów Sąd uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został przez skarżąca złożony już po prawomocnym zakończeniu postępowania i jako niedopuszczalny nie podlega merytorycznej ocenie. Sąd miał jednakże na uwadze, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają podstawy od odrzucenia takiego wniosku jako niedopuszczalnego i dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 254 § 1 oraz art. 260 p.p.s.a. , należało postanowić jak w sentencji.