III SA/Wa 1416/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i 60/100) Wyrokiem z 27 stycznia 2011 r. Sąd oddalił skargę M. D. na wspomnianą w sentencji decyzję. Postanowieniem z 10 czerwca 2011 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 2 sierpnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata J.K., iż wyznaczyła ją pełnomocnikiem z urzędu dla wyżej wymienionej. Pismem z 1 września 2011 r. pełnomocnik poinformował, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na dowód czego dołączyła potwierdzenie nadania przesyłki poleconej. Na tej podstawie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem". Rozporządzenie to stanowi w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 1, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna do 500 zł (tak w niniejszej sprawie, gdzie wartość przedmiotu zaskarżenia to 306 zł) wynosi 60 zł. Stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tego rodzaju sprawie wynosi 120 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Jednocześnie stawka ta podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tej sytuacji uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.