III SA/Wa 1416/15

Dnia 24 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji odmawiającej zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę J. S. (dalej zwana "Stroną" lub "Skarżącą"), pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie uchylenia w całości decyzji odmawiającej zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu Skarżąca została pouczona, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie dwóch miesięcy, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie pouczono ją o treści przepisu art. 299 § 1, § 2, §, 3 w związku z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") oraz skutkach ich niewykonania. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 6 czerwca 2015 r. (karta 41 akt sądowych) na adres podany w skardze. Jednak w zakreślonym terminie nie udzieliła na nie odpowiedzi. Skarżąca pismem z dnia 1 lipca 2015 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 299 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Stosownie natomiast do treści art. 299 § 2 P.p.s.a. w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie art. 83 § 1 P.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Natomiast przepis art. 112 zdanie pierwsze ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) stanowi, że termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Nieustanowienie przy składaniu skargi pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie powyższego braku, wskazując Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając dwumiesięczny termin na jego uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wezwanie do ustanowienia pełnomocnika zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 6 czerwca 2015 r. Termin dwumiesięczny do uzupełnienia braku rozpoczął bieg 7 czerwca 2015 r. i upłynął 6 sierpnia 2015 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżąca mimo wezwania, do chwili obecnej nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Zwrócić ponadto należy uwagę, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. (por. B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 299, lex). Wyjaśnić jednocześnie należy, że zaistnienie przesłanek do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 P.p.s.a.), gdyż badanie takie możliwe jest po uzupełnieniu braków formalnych skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 299 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.