III SA/Wa 1427/18
PostanowienieWSA w Warszawie2019-02-06
Skład orzekający: Asesor WSA Piotr Dębkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, ponieważ uznał, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Zgodnie z art. 60 PPSA, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zachodzą wskazane wyjątki. W tym przypadku takich wyjątków nie stwierdzono.Stan faktyczny
Strona skarżąca, Z. w G., złożyła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dotyczącą określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. Następnie strona skarżąca cofnęła swoją skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie sądowe. 2. Zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 1954 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca Asesor WSA Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w G. na decyzję Ministra Rodziny., Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 1954 zł (słownie: tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt cztery złotych).
Strona skarżąca – Z. w G. złożyła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r.
W piśmie z 25 stycznia 2019 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powołanego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również, by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd analizując pismo strony skarżącej zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W związku z tym, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a w związku z art. 60 p.p.s.a., zasadne było umorzenie postępowania sądowego.
W pkt 2 Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., nakazał zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy uiszczony w niniejszej sprawie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło