III SA/Wa 1430/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba, Sędziowie sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi E. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku 1. Uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] na rzecz E. J. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. ustalił wymiar podatku od nieruchomości na 2010 r. za nieruchomość należąca do E. J. (dalej jako "Skarżąca") położoną w W. przy ul.[...], stanowiącą działkę ewid. o nr 107, z obrębu 8-07-13 na kwotę 4563 zł. Skarżąca pismem z dnia 7 maja 2014 r. skierowała do Prezydenta [...] W. wniosek o zmianę ww. decyzji wymiarowej za 2010 r. powołując się na art. 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako: O.p.), w zakresie wykorzystywania części nieruchomości w ramach działalności gospodarczej. Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]) odmówił zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO") decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. (nr[...]) uchyliło decyzję z dnia [...] stycznia 2015 r. ze wskazaniem, aby strona sprecyzowała czy wnosi o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. czy też o zmianę decyzji w innym trybie tj. na podstawie art. 254 § 1 O.p. Prezydent [...] W. pismem z dnia 18 maja 2016 r. wezwał stronę do sprecyzowania, w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, czy żądanie nakreślone w piśmie z dnia 7 maja 2014 r. dotyczyło wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. czy też zmiany decyzji na podstawie art. 254 § 1 O.p. Skarżąca pismem z dnia 25 maja 2016 r., w zakreślonym terminie, udzieliła odpowiedzi, wskazując na motywy i zakres złożonego wniosku. Prezydent [...] W., na podstawie art. 216 oraz art. 169 § 1 i § 4 O.p., postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr ([...]) pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Skarżącej dotyczący zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Skarżąca nie sprecyzowała wniesionego żądania. Skarżąca pismem z dnia 28 października 2016 r. wniosła zażalenie zarzucając organowi nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie jej żądania zawartego w piśmie z dnia 7 maja 2014 r. wbrew wytycznym SKO zawartym w decyzji tegoż organu z dnia [...] listopada 2015 r. W ocenie Skarżącej skierowane do niej wezwanie z dnia 18 maja 2016 r. było nieprecyzyjne i niejednoznaczne. W ocenie Skarżącej organ przedwcześnie i w sposób nieuprawniony zastosował instytucję pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, pomimo udzielenia odpowiedzi na wezwanie, co naruszało art. 169 O.p. Końcowo wskazała, iż jej żądanie dotyczyło wznowienia postępowań podatkowych dotyczących podatku od nieruchomości przy ul. T. [...] w W. za lata 2009-2012 w celu otrzymania zwrotu dokonanych w sposób nieuzasadniony nadpłat podatku za ww. okres. SKO zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] W. z dnia [...] października 2016 r. Organ odwoławczy odwołując się do treści art. 169 § 1 i § 4 O.p. stwierdził, że z treści pisma Skarżącej z dnia 25 maja 2016 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania wniosku, nie wynikało jednoznacznie czy jej żądanie zawarte we wniosku z dnia 7 maja 2014 r. należało traktować jako żądanie wznowienia postępowania czy też zmiany decyzji w innym trybie. Wedle SKO Skarżąca została pouczona o konsekwencji braku sprecyzowania wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania i na skutek powyższego postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 18 października 2016 r. uznano za prawidłowe. Skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie SKO, zarzucając niewłaściwą i nie kompleksową ocenę faktów, które powinny dać podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Powyższe powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia w całości, przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji przy uzupełnieniu dowodów oraz zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, Skarżąca wskazała na motywy złożenia wniosku z dnia 7 maja 2014 r. wskazując, że dotyczył od wznowienia postępowań wymiarowych dotyczących podatku od nieruchomości ustalonego za lata 2009-2012. W odpowiedzi na skargę SKO w Warszawie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej zwanej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.) lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wniesiona skarga w tej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Należy przy tym wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie SKO z [...] stycznia 2017 r., w którym Kolegium utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącej dotyczącego zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na 2010 r. W tym kontekście należy przywołać art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym "Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia". Z kolei w myśl art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej "Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie". Należy przy tym zauważyć, iż wezwanie Prezydenta [...] W. z dnia [...] maja 2016 r. zawierało stosowne pouczenie. Strona na to wezwanie odpowiedziała w zakreślonym przez organ terminie. W ocenie Sądu, z kontekstu treści całości tej odpowiedzi, jak też i całej rozpoznawanej sprawy, wynika, iż strona wnosi o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 Ordynacji podatkowej. Na powyższe wskazuje sformułowanie zawarte w odpowiedzi "potwierdzam wniosek (...) zgodnie ze stanem faktycznym w tym okresie", co sugerowałoby przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji ("W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: (...) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję (...)"). Na przepis art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej wskazywała także strona w swoim pierwotnym wniosku z 7 maja 2014 r. Warto przy tym podkreślić, iż później strona konsekwentnie także w zażaleniu, jak i skardze złożonej w niniejszej sprawie podnosi, iż wnosiła o wznowienie postępowania. Dodatkowo Sąd pragnie zauważyć, iż w niniejszej Prezydent [...] W. rozpatrywał sprawę po raz drugi, po uchyleniu jego pierwszej decyzji przez SKO. W tym kontekście należy przywołać wyrok NSA z 21 lutego 1996 r., I SA 2042/94, LEX nr 1689095, zgodnie z którym "Po uchyleniu decyzji przez organ II instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organ I instancji nie może pozostawić sprawy bez rozpoznania, gdyż na tym etapie nie ocenia już podania (wniosku) od strony formalnej (art. 64 § 2 k.p.a.), ale rozstrzyga sprawę merytorycznie". Wprawdzie wskazany wyrok dotyczył pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., jednakże w ocenie Sądu teza w nim przytoczona pozostaje nadal aktualna odnośnie kwestii pozostawienia podania bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 Ordynacji podatkowej. Jak podniesiono zatem powyżej, skarga jest zasadna. Wskazane naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., co orzeczono w sentencji wyroku. Rozpoznając sprawę ponownie, organ odwoławczy uwzględni poczynione wyżej wywody i ocenę prawną dokonaną przez Sąd w niniejszym wyroku. Prezydent W. powinien zatem dalej prowadzić postępowanie administracyjne, uwzględniając fakt, iż strona wnosiła w swoim podaniu o wznowienie postępowania. Na wniosek strony skarżącej Sąd zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego (wpis w wysokości 100 zł - art. 200 i art. 209 P.p.s.a.). ----------------------- 5