III SA/Wa 1431/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. w G. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od września do listopada 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Z. w G. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od września do listopada 2013 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wymagana przez organ kwota przekracza możliwości finansowe Strony. Taki wydatek nie został przewidziany w planie finansowym Skarżącego, zatem jego realizacja naruszy dyscyplinę finansów publicznych. Egzekucja zobowiązania spowoduje zmniejszenie środków na realizację zadań publicznych, ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań dłużnika, a także destabilizację sytuacji finansowej, w tym uczyni niemożliwym zapłatę wynagrodzeń pracowniczych. Strona wyjaśniła, że jest związana planem finansowym ustalanym przez jednostkę samorządu terytorialnego, której podlega, nie posiada własnych środków, a jedynie kwoty subwencji oświatowych i środki własne powiatu, które zostały przekazane jej na realizację planu finansowego. Natomiast powiat, który finansuje działalność Strony jest zobowiązany dysponować środkami zgodnie uchwałą budżetową. W związku z powyższym jego swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. Przekazanie Stronie przez powiat dodatkowych środków na uiszczenie spornej należności chociażby z rezerwy ogólnej budżetu, mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji powiatu i destabilizację jego sytuacji finansowej. W ostatecznym rozrachunku to mieszkańcy powiatu zostaliby zatem dotknięci w znacznej mierze koniecznością zmniejszenia środków na realizację zadań publicznych, bądź odstąpieniem od realizacji tych zadań przez jednostkę samorządu terytorialnego. Skarżący wskazał, że nie dysponuje wolnymi środkami na zapłatę zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON w wysokości 20.701 zł. Jego wydatki osobowe kształtują się na poziomie 89%, 11% to wydatki rzeczowe, zaś z pozostałej części budżetu finansowane są zakupy materiałów, pomocy naukowych oraz realizowany jest projekt POWER (wyjazdy zagraniczne uczniów). Zdaniem Strona nie ma możliwości wygospodarowania spornej kwoty bez uszczerbku dla realizacji swoich ustawowych zadań, jak i zadań publicznych Powiatu [...]. Do wniosku załączono plan finansowy Strony z dnia 8 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Sąd stwierdza, że wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zakłócenia działania i funkcjonowania Z. w G. Jak wynika z akt sprawy, Strona jest jednostką finansowaną ze środków powiatu, w jej planie finansowym nie uwzględniono dodatkowego wydatku na zapłatę zaległości w PFRON, nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie 20.701 zł, nie ma też możliwości ich samodzielnego pozyskania, jako że nie jest podmiotem prywatnym działającym w ramach swobody działalności gospodarczej. W tej sytuacji realnym jest zagrożenie wstrzymania wypłaty wynagrodzeń pracowników Szkoły, jak również zmniejszenie środków na edukację uczniów. W ocenie Sądu ten stan rzeczy wypełnia przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy również zauważyć, że co prawda istnieje możliwość wygospodarowania spornych środków przez uzyskanie ich z budżetu powiatu garwolińskiego, jednakże, jak słusznie podnosi Skarżący, może to spowodować konieczność zmniejszenia środków na realizację zadań publicznych. W dalszej perspektywie konsekwencje wyegzekwowania spornej należności dotknęłyby zatem nie tylko uczniów Szkoły, ale także mieszkańców powiatu. Mając zatem na względzie konieczność przestrzegania przez Stronę i finansujący ją powiat dyscypliny finansów publicznych oraz brak nadwyżek budżetowych, którymi Strona mogłaby samodzielnie dysponować, uznać należy, iż Strona nie ma możliwości wygospodarowania spornej kwoty bez uszczerbku dla realizacji swoich ustawowych zadań, jak i zadań publicznych Powiatu [...]. Oceny Sądu nie zmienia argumentacja wyrażona w postanowieniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...], wydanym w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.