III SA/Wa 1439/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. zażalenia Ministra Finansów na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2014r. sygn. akt III SA/Wa 1439/14 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: postanawia: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1439/14; 2) zwrócić Ministrowi Finansów ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z 6 czerwca 2009 r., III SA/Wa 1439/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę ze skargi E. SP. z o.o. (dalej zwana "Skarżącą") na zmianę interpretacji indywidualnej z [...] stycznia 2013r., do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Minister Finansów złożył zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości, zarzucając mu naruszenie § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) w zw. z art. 14b i art. 14 e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej zwana "O.p." poprzez błędną ich wykładnię i ustalenie, iż przekazaniu podlegają wszystkie sprawy związane z wydawaniem indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, zarówno sprawy ze skargi na interpretację indywidualne wydane na podstawie art. 14b O.p. i ze skarg na zmiany interpretacji wydanych na podstawie art. 14e O.p. W związku z tak postawionym zarzutem wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Z powyższego przepisu wynika, że uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd pierwszej instancji jest możliwe wówczas, gdy jest ono oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu zażalenie wniesione przez Ministra Finansów ma taki charakter, zatem zasługiwało na uwzględnienie. Jak wynika z treści § 1 pkt 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b O.p., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Art. 14b O.p. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Natomiast art. 14e O.p. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wykładnia językowa przepisu § 1 pkt. 1 rozporządzenia wskazuje przede wszystkim, że dotyczy on tylko interpretacji indywidualnych wydanych na podstawie art. 14b O.p. Treść tego przepisu nie nawiązuje do kwestii związanych ze zmianą interpretacji indywidualnej, ani tym bardziej ogólnej. Zdaniem Sądu treść § 1 pkt 1 rozporządzenia nie daje zatem żadnej podstawy do przyjęcia na gruncie wykładni językowej, że ma on zastosowanie do art. 14e O.p. Tym bardziej, że czym innym w świetle przepisów O.p. jest wydanie interpretacji a czym innym jej zmiana. Ponadto, w treści § 1 pkt 1 rozporządzenia brak jest sformułowań uprawniających do zastosowania wykładni rozszerzającej. Słusznie w zażaleniu podnosi Minister Finansów, że możliwe byłoby rozpoznanie spraw dotyczących zmian wydanych w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego przez wojewódzkie sądy administracyjne właściwe dla miejsca zamieszkania lub siedzibę skarżącego, gdyby ustawodawca w przywołanym rozporządzeniu posłużył się ogólnym zakresem spraw związanych z wydawaniem w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skoro ustawodawca jednoznacznie stwierdził, iż komentowany przepis dotyczy spraw wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, o którym mowa w art. 14b O.p., to tym samym jednoznacznie wyłączył spod kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych właściwych ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę skarżącego sprawy dotyczące zmian interpretacji o których mowa w art. 14e O.p. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że zmiana właściwości sądów administracyjnych, o której mowa w § 1 pkt 1 rozporządzenia nie dotyczy spraw z zakresu zmiany interpretacji indywidualnej dokonanej w trybie art. 14e O.p. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Uznanie natomiast zażalenia za "oczywiście uzasadnione" oznacza brak podstaw do uiszczenia opłaty i obligowało Sąd – w myśl art. 225 p.p.s.a. - do zwrotu uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł.