III SA/Wa 1445/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r. oraz 2008r. postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji G. K. (dalej "Skarżący") pismem z 15 grudnia 2010 r. wniósł o wstrzymanie lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego (tytułu wykonawczego) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] lipca 2009r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007r. i od stycznia do grudnia 2008r. W uzasadnieniu wniosku sprecyzował, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdził, że nie ma pracy, żadnych oszczędności. Chciałby pracować, ale nie ma dokumentów, nie z własnej winy. Podkreślił, że urząd chce go doprowadzić do całkowitego zniszczenia. Ma wrażenie, że nic mu już nie pozostanie, jak strzelić sobie w głowę. Należność główna wynosi 101.081 zł, odsetki 23.185,76 zł, a koszty egzekucyjne 7.456,10 zł. Podkreślił, że nie miał i nie ma rachunków bakowych, o których zajęcie wystąpił Urząd Skarbowy W. Poborca skarbowy był zakładzie pracy u żony. Skarżący może spłacać ok. 100 zł co jakiś czas, poborca żądał 1000 zł. Wszystkie te powody skłaniają Skarżącego do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek należało uwzględnić. Sąd na wstępie wyjaśnia, że w postępowaniu dotyczącym skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r. i 2008r. Sąd nie może wstrzymać postępowania egzekucyjnego. Sąd w pełni podziela pogląd doktryny i orzecznictwa, z którego wynika, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych decyzji i postanowień, natomiast żądanie Sygn. akt III SA/Wa 1445/10 wstrzymania czynności egzekucyjnych nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2005r., sygn. OZ 1592/04, niepubl). Sąd rozpatrzył więc jedynie wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona w sposób wyczerpujący i przekonywający wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z 24 maja 2004r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynikają dwa rodzaje obowiązków. Wnioskodawca obciążony jest ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych, a Sąd dokonuje wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005r. sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Należy podkreślić, że skoro wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia może nastąpić wskutek czynnego udziału Skarżącego, tj. na jego wniosek, do wnioskodawcy należy wskazanie którejkolwiek, lub obu przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., z należytym uzasadnieniem. Istotnym jest również, iż ustawodawca posługując się w ww. przepisie zwrotami niedoprecyzowanymi (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków) stronie pozostawił ich konkretyzację. Sygn. akt III SA/Wa 1445/10 Zdaniem Sądu okoliczności wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w szczególności brak pracy oraz brak możliwości legalnego jej uzyskania uzasadniają udzielenie Skarżącemu tymczasowej ochrony prawnej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że wykonanie decyzji wiązałoby się z dużymi trudnościami i mogłoby zagrozić egzystencji Skarżącego. Rozmiar zobowiązania podatkowego podlegający wykonaniu (101.081 zł, z odsetkami za zwłokę w wysokości 23.185,76 zł i koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości 7.456,10) w porównaniu z okolicznością pozostawania przez Skarżącego bez pracy, na obecnym etapie postępowania, powodującą, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadny. Zaszła przesłanka wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a. – spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.