III SA/Wa 1457/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia z dnia 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1457/15, w ten sposób, że w wierszu dwunastym w miejsce wyrazu "W." wpisać wyraz "P."; 2. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1457/15, w ten sposób, że w wierszu dwunastym w miejsce wyrazu "W. " wpisać wyraz "P. "; Postanowieniem z 21 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi M.S. (dalej "Skarżący") odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 13 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie. W komparycji obu ww. postanowień Sąd jako siedzibę organu wskazał W. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią wyroku. W komparycji wskazanych wyżej postanowień doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne oznaczenie siedziby organu administracji publicznej, wskazując, iż mieści się ona w W. . Z akt sprawy bezsprzecznie natomiast wynika, iż siedziba organu znajduje się w P. . Omyłkę tą należało sprostować z urzędu. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.