III SA/Wa 146/17

Dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego K.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: umorzyć postępowanie sądowe M.T. (zwany dalej: "Skarżącym") reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego – K.T., wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W piśmie z dnia 28 listopada 2017 r. Skarżący reprezentowany przez swojego przedstawiciela ustawowego oświadczył, że cofa powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek Skarżącego o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe.