III SA/Wa 1461/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. z dnia [...] czerwca 2005 r. w przedmiocie ukarania Rady [...] W. grzywną w sprawie o zamówienia publiczne postanawia: 1) wniosek odrzucić, 2) zwrócić wnioskodawcy uiszczony wpis w kwocie 100 zł (sto złotych). We wniosku z dnia [...] czerwca 2005r. A. P. wniósł o ukaranie Rady [...] W. grzywną, w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że w dniu [...] maja 2004r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rady [...] W.. Organ w ciągu 30 dni nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w wyniku czego został ukarany grzywną orzeczoną postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2004r. III SA/Wa 972/04. Pomimo ukarania, organ nie wywiązał się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 u.p.p.s.a. w związku z czym skarżący wniósł o nałożenie grzywny w wysokości [...]-krotności przeciętnego wynagrodzenia. Wniósł także, o rozpoznanie swojego wniosku przed rozpatrzeniem wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 u.p.p.s.a. organ ma obowiązek przekazać Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W przypadku, gdy tego nie uczyni Sąd na wniosek strony ma możliwość zdyscyplinowania organu poprzez zastosowanie środków przewidzianych w art. 55 u.p.p.s.a. Należą do nich - w pierwszej kolejności przewidziana w § 1 cyt. przepisu grzywna, a następnie - w myśl § 2 - rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Zauważyć przy tym należy, iż w przywołanym § 2 ustawodawca wprowadził kolejność zastosowania środków dyscyplinujących – do rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi na skutek wniesionego przez skarżącego żądania, może dojść w przypadku gdy organ pomimo ukarania grzywną dalej nie wywiązuje się z nałożonych w art. 54 § 2 u.p.p.s.a. obowiązków. Sąd zważył, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący złożył stosowny wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Należy więc przyjąć, iż wobec wymierzenia postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2004r. organowi grzywny, skarżący skorzystał z dalej idącego uprawnienia. W tej sytuacji niedopuszczalne byłoby rozstrzyganie na tym etapie zarówno o ponownym żądaniu wymierzenia grzywny jak i żądaniu rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi – a więc obu przewidzianych w art. 55 § 2 u.p.p.s.a. środkach dyscyplinujących. Z tej przyczyny złożony w rozpatrywanej sprawie wniosek o ponowne wymierzenie grzywny Sąd uznał za niedopuszczalny. Zgodnie z art. 63 § 3 do wniosku o wszczęcie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o skardze o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. sąd odrzuca skargę (w tym przypadku wniosek), gdy jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Uznać należy, iż taką inną przyczyną jest złożenie ponownego wniosku o ukaranie grzywną organu, w sytuacji w której temu organowi grzywnę już raz wymierzono, a skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Jednocześnie w myśl art. 232 § 1 pkt 1 a u.p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Sąd zauważa, iż wskazany w treści przepisu warunek zwrotu całości wpisu nie ma odniesienia do rozpatrywanej sprawy – w związku z czym skarżącemu należy się zwrot całej uiszczonej kwoty wpisu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przywołanych przepisów postanowił jak w sentencji.