III SA/Wa 1463/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. A. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 14 marca 2017 r. T. A. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2017 r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie toczy się postępowanie egzekucyjne, w którego ramach zajęty został majątek Skarżącego obejmujący ruchomości i nieruchomości, w związku z czym jego licytacja może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że do dnia jej przekazania nie wydano postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże zgodnie z dyspozycją przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższy przepis, uznać należy, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Ciężar wykazania istnienia przesłanek pozwalających na zastosowanie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na Skarżącym, jako składającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe wynika zarówno z samego brzmienia przepisu, jak i ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 190/05, oraz z 18 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1506/04). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że w ocenie Sądu Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wykazał istnienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zlicytowanie należącego do niego majątku lub niektórych jego składników co w połączeniu z kwotą zobowiązania podatkowego wynoszącą 2 232 500,00 zł powiększoną o należne odsetki od zaległości podatkowych uzasadniają stwierdzenie, że na skutek przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego przed uzyskaniem prawomocnego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z przywróceniem majątku Skarżącego do stanu pierwotnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.